مقاله رابطه اعتقاد به حجاب و آسيب پذيري فردي، خانوادگي و اجتماعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علوم رفتاري از صفحه ۹۷ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: رابطه اعتقاد به حجاب و آسيب پذيري فردي، خانوادگي و اجتماعي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حجاب
مقاله آسيب پذيري فردي
مقاله آسيب پذيري خانوادگي
مقاله آسيب پذيري اجتماعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي نوده خدابخش
جناب آقای / سرکار خانم: بيگدلي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: سيداسماعيلي فتح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف اين مطالعه شناخت رابطه بين اعتقاد به حجاب و انواع آسيب پذيري در حوزه هاي فردي، خانوادگي و اجتماعي بود.
روش: در اين پژوهش همبستگي، ۵۳۱ دختر نوجوان و جوان ۲۹-۱۵ساله از سراسر ايران با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند و مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسش نامه محقق ساخته در زمينه ابعاد مختلف آسيب پذيري متشكل از ۲۰ زير مقياس جمع آوري شد. داده هاي حاصل با استفاده از روش هاي آماري ضريب همبستگي، تحليل رگرسيون و تحليل واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: اعتقاد به حجاب با كاهش آسيب پذيري به ميزان ۰٫۸۰، رابطه معني دار داشت (P<0.0001). گرايش به غرب به تنهايي ۰٫۶۶ واريانس عدم رعايت حجاب را پيش بيني كرد. ميزان پايبندي به حجاب با ويژگي هاي جمعيت شناختي (سن، تحصيلات، روابط خانوادگي و ميزان كنترل والدين) در سطح P<0.01 رابطه معني دار داشت.
نتيجه گيري: اعتقاد به رعايت حجاب به عنوان مانعي در برابر آسيب پذيري فرهنگي عمل مي كند. بنابراين رشد و تقويت آن يكي از روش هاي مناسب براي پيشگيري و كاهش آسيب پذيري است.