مقاله رابطه تاب آوري و فرسودگي شغلي در پرستاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در طب و تزکيه از صفحه ۲۹ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: رابطه تاب آوري و فرسودگي شغلي در پرستاران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرستاران
مقاله فرسودگي شغلي
مقاله تاب آوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مومني خدامراد
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: آتش ‌زاده شوريده فروزان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ظرفيت تاب آوري به عنوان يك پيش بيني كنننده جهت جلوگيري و كاهش فرسودگي شغلي ناشي از استرس هاي حرفه اي محسوب مي گردد. در بين مشاغل، پرستاري از حرفه هاي پراسترس به حساب مي آيد. رويكرد روان شناسي مثبت نگر، امروز به جاي تمركز بر حل مشكل سعي در افزايش توان فرد براي برخورد با مشكلات را دارد و اين نكته اي است كه در تاب آوري مورد توجه است. هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه تاب آوري با فرسودگي شغلي در پرستاران است.
روش ها: در اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي جامعه آماري كليه پرستاران بخش دولتي شهر كرمانشاه بود كه ۴۲۶ نفر به عنوان نمونه به صورت تصادفي انتخاب شدند. ابزارهاي جمع آوري اطلاعات شامل فرم اطلاعات جمعيت شناختي، پرسشنامه فرسودگي شغلي ماسلاچ (MBI) و مقياس تاب آوري كانر و ديويدسون (CD-RISC) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS به روش همبستگي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نتايج نشان داد كه بين تاب آوري پرستاران و فرسودگي شغلي كلي
(P<0.0001) و تاب آوري و مولفه خستگي هيجاني و مسخ شخصيت (P<0.001) تاب آوري و مولفه احساس عدم كفايت شخصي (P<0.01) همبستگي منفي وجود دارد. بين تاب آوري با ويژگي هاي جمعيت شناختي همبستگي ملاحظه نشد.
نتيجه گيري: با توجه به اين كه تاب آوري يكي از عوامل پيش بيني كننده جلوگيري و كاهش فرسودگي شغلي در پرستاران است. پيشنهاد مي گردد آموزش تاب آوري و پيش بيني كننده هاي آن در آموزش هاي پرستاران و دانشجويان دوره پرستاري گنجانده شود.