مقاله رابطه سيستم هاي فعال ساز و بازداري رفتاري با نگراني آسيب شناختي و غيرآسيب شناختي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۵۹ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: رابطه سيستم هاي فعال ساز و بازداري رفتاري با نگراني آسيب شناختي و غيرآسيب شناختي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيستم بازداري رفتاري
مقاله سيستم فعال ساز رفتاري
مقاله نگراني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منصوري احمد
جناب آقای / سرکار خانم: بخشي پوررودسري عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: فعاليت سيستم بازداري رفتاري نقش مهمي در بروز تجربيات هيجاني يا عاطفي منفي بازي مي کند و منجر به صفات شخصيتي اضطرابي و حساسيت بالا به محرک هاي تهديد کننده مي شود. بعلاوه، اين فعاليت با احساس اضطراب، نگراني و نشخوار فکري همراه است. از طرف ديگر، اطلاعات مدوني درباره رابطه سيستمهاي بازداري و فعال ساز رفتاري با نگراني آسيب شناختي و غير آسيب شناختي وجود ندارد. لذا اين مطالعه به منظور بررسي رابطه سيستم هاي بازداري و فعال ساز رفتاري با نگراني آسيب شناختي و غيرآسيب شناختي انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۲۲۰ دانشجوي خوابگاهي (دختر ۱۲۰، پسر ۱۰۰) دانشگاه تبريز انجام شد. نمونه گيري به روش خوشه اي مرحله اي بود. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس سيستم فعال ساز و بازداري رفتاري، پرسشنامه نگراني ايالت پن و پرسشنامه ابعاد نگراني استفاده شد و متغيرهاي مورد بررسي با استفاده از مقياس ۵ درجه اي ليکرت اندازه گيري و مقايسه شدند.
يافته ها: ميانگين سن شرکت کنندگان ۷۴/۱±۲۲ سال بود. ميانگين نمره سيستم بازداري ۵۹/۲±۷۹/۱۹ و ميانگين نمره نگراني آسيب شناختي ۹۴/۱۱±۸۹/۴۳ و نگراني غيرآسيب شناختي ۲۷/۲۲±۸۰/۴۹ بود. رابطه بين سيستم بازداري با نگراني آسيب شناختي و غيرآسيب شناختي معني دار بود (p<0.01). سيستم بازداري تاثير مثبت و معني داري بر نگراني ها داشت. به عبارت ديگر، سيستم بازداري درصدي از واريانس نگراني را شامل شده و مي تواند آن را پيش بيني کند. علاوه براين، رابطه بين سيستم بازداري و نگراني درباره روابط، کار و نگراني هاي مالي معني دار بود (p<0.01) و سيستم بازداري تاثير مثبت و معني داري بر آنها داشت. از طرف ديگر، رابطه بين سيستم فعال ساز با نگراني ها معني دار نبود و سيستم فعال ساز تاثير مثبت و معني داري بر نگراني ها نداشت.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه رابطه بين سيستم بازداري رفتاري و نگراني را تاييد کرد. علاوه بر اين، نشان داد که سيستم بازداري يکي از عوامل موثر در تجربه نگراني و شدت نگراني است و مي تواند نگراني را پيش بيني کند.