مقاله رابطه وحي با زبان: تحليل زبان شناختي وحي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهش هاي اعتقادي كلامي (علوم اسلامي) از صفحه ۵۵ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: رابطه وحي با زبان: تحليل زبان شناختي وحي
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وحي
مقاله زبان
مقاله ساختارگرايي
مقاله زبان شناختي
مقاله سوسور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطلبي که بسياري از اديان توحيدي ادعا کرده اند که خداوند خودش را بگونه اي متجلي ساخته است و وحي همان تجلي واقعيت الهي و يا غايت مقدس براي انسان است که بصيرت هاي عرفاني، حوادث تاريخي يا تجارب معنوي احياگر افراد و گروه ها، آنرا تایيد کرده، توسط بسياري از فلاسفه و الهيون مورد بررسي قرار گرفته است. با توجه به اديان نبوي، وحي اساسا بعنوان کلام خداوند ادراک مي شود که پيامبر مي تواند با اطمينان درباره افعال و اهداف خداوند سخن بگويد. آنها بر اين باورند که وحي به طرق مختلفي تحقق مي يابد که به نمادهايي از قبيل پديده شنيداري، پندارهاي درون گرايانه، رويا و خواب و تجلي اشاره مي کنند. فلاسفه و الهيون با نگرشهاي متفاوتي، درباره ماهيت و طبيعت وحي بعنوان پيام الهي بحث کرده اند، اما اين امکان وجود دارد که کيفيت وحي را به صورت يک کلام، از لحاظ زبان شناختي مورد تجزيه و تحليل قرار داد. از آنجايي که خداوند گزاره هايي را به بعض پيامبران برگزيده اش الهام کرده و همچنين به محمد (ص) وحي کرده است که در قرن هفتم ميلادي قرآن را بنگارد که محتوي و اسلوب آن نشانگر مبدا الهي است، مي تواند در چارچوب زبان شناختي مورد بررسي قرار بگيرد. در واقع، هدف اساسي اين مطالعه، بررسي ساختاري زبان شناختي وحي با تاکيد بر آراي فردينان دوسوسور بوده است که او بين دو مولفه سازنده يک نشانه يعني دال و مدلول تمايز قايل شده است که يکي از مفاهيم بنيادين در معني شناختي محسوب مي شود. سوسور به عنوان نماينده ساختارگرايي در دوگانگي زبان (langue) و گفتار (Parole) مطالبي جمع بندي کرده است. هر چند بر اساس اين ساختار، کلام باري تعالي به تمام و کمال تحليل نمي شود، اما با توسعه چهارچوب هاي زبان شناختي، مي توان ارتباط خدا با جبرئيل و سپس با رسول خدا و همچنين رابطه رسول خدا با مردم را تحليل کرد. بنابراين مطالعه مذکور، به بررسي لغوي و اصطلاحي وحي و ضرورت آن در عالم در يک رويکرد فلسفي- اجتماعي پرداخته و سپس در چهارچوب زبان شناختي ساختاري به تحليل پديده وحي پرداخته است.