مقاله رابطه ويژگي هاي شخصيتي، سلامت روان و پرخاشگري با عادات رانندگي در رانندگان پر خطر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد از صفحه ۲۲۵ تا ۲۳۳ منتشر شده است.
نام: رابطه ويژگي هاي شخصيتي، سلامت روان و پرخاشگري با عادات رانندگي در رانندگان پر خطر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلامت رواني
مقاله پرخاشگري
مقاله شخصيت نوع A
مقاله عادات رانندگي
مقاله رانندگي پرخطر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاكري نيا ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: محمدپورشاطري مهري

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: امروزه همه اقشار براي انجام فعاليت هاي روزمره خود نيازمند وسايط نقليه هستند. به نظر مي رسد برخي افراد فاقد مهارت هاي لازم در استفاده از وسايط نقليه هستند و با انجام رفتارهايي كه مصداق رفتار پرخطراست، موجب بروز خسارات جبران ناپذير جاني و مالي مي شوند. به اذعان پژوهش هاي انجام شده مولفه هاي گوناگوني در بروز رفتار پرخطر در رانندگي نقش دارند كه مولفه هاي روان شناختي يكي از مهمترين آنهاست.
روش بررسي: با هدف بررسي رابطه مولفه هاي روان شناختي (سلامت رواني، پرخاشگري، شخصيت نوع A) با عادات رانندگي، از۱۱۰ راننده مرد حادثه ديده مقصر شهر رشت خواسته شد تا پرسشنامه هاي رفتار رانندگي منچستر، شخصيت تيپA، پرخاشگري و سلامت عمومي راتكميل كنند، داده هاي بدست آمده با آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون به شيوه گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: يافته هاي بدست آمده از تحقيق، نشان داد كه بين سلامت رواني، پرخاشگري، تيپ شخصيتي و عادات رانندگي رابطه معني داري وجود دارد. همچنين تحليل رگرسيون به شيوه گام به گام نشان داد كه متغيرهاي پرخاشگري و سلامت روان توانسته اند رفتار خطرناك رانندگي آزمودني ها را پيش بيني كند. در عين حال شخصيت نوع A نتوانست رفتار رانندگي را پيش بيني كند.
نتيجه گيري: با توجه به اين كه رانندگي پرخطر پديده اي است كه آسيبهاي جبران ناپذيري را براي فرد و جامعه ايجاد مي كند، پيشنهاد تحقيق اين است كه با هدف كاهش خطرات و آسيب هاي احتمالي، هنگام اخذ گواهينامه رانندگي، تمديد آن و حتي در فواصل زماني منظم ارزيابي هاي روان شناختي از رانندگان (شخصي يا همگاني) اخد شود و رانندگان پرخطر يا هجومي كه نيازمند آموزش يا مشاوره هستند در برنامه هاي آموزشي- مشاوره اي قرار گيرند.