مقاله رابطه کم وزني و اضافه وزن با آمادگي جسماني و وضعيت اجتماعي – اقتصادي دانش آموزان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در علوم زيستي ورزشي (حركت) از صفحه ۱۲۷ تا ۱۴۴ منتشر شده است.
نام: رابطه کم وزني و اضافه وزن با آمادگي جسماني و وضعيت اجتماعي – اقتصادي دانش آموزان
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله BMI
مقاله کم وزني
مقاله چاقي
مقاله آمادگي جسماني
مقاله وضعيت اجتماعي – اقتصادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني نيا فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: دانشمندي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: تقي پور امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از پژوهش حاضر، بررسي رابطه کم وزني و اضافه وزن با آمادگي جسماني و وضعيت اجتماعي – اقتصادي دانش آموزان بود. به اين منظور ۳۸۴ دانش آموز پسر و دختر مقاطع دبستان، راهنمايي و دبيرستان شهرستان اراک (با ميانگين سن ۱۲٫۵±۱۳٫۴ سال، وزن۵۱٫۴۸±۱۳٫۴  کيلوگرم و قد۱۶۳±۱۱٫۲۷  سانتيمتر) به طور تصادفي به عنوان آزمودني انتخاب شدند. براي تعيين کم وزني و اضافه وزن از Cut off – BMI و صدک هاي آن استفاده شد. به اين صورت که اگر BMI کوچک تر يا مساوي نقطه ۱۵ درصد باشد، فرد کم وزن و اگر بين نقطه ۱۵ تا ۸۵ درصد باشد، فرد در رده وزني قابل قبول است. اگر BMI بين نقطه ۸۵ تا ۹۵ درصد باشد، فرد اضافه وزن دارد و اگر BMI بزرگ تر از نقطه ۹۵ درصد باشد، فرد چاق است. براي بررسي وضعيت آمادگي جسماني از شاخص هاي استقامت عضلاني (دراز و نشست)، توان انفجاري (پرش ارتفاع)، انعطاف پذيري (رساندن دست در حالت نشسته به پا)، چابکي (دوي ۹×۴ متر) و استقامت قلبي تنفسي (دو ۵۴۰ متر) و براي بررسي وضعيت اجتماعي اقتصادي خانواده ها از پرسشنامه وضعيت اجتماعي اقتصادي استفاده شد. در پژوهش حاضر، از ضريب همبستگي پيرسون براي بررسي ارتباط بين کم وزني و اضافه وزن با وضعيت اجتماعي، اقتصادي و از روش ضريب همبستگي اسپيرمن براي بررسي ارتباط بين آمادگي جسماني با کم وزني و اضافه وزن و همچنين ارتباط آن با وضعيت اجتماعي – اقتصادي استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد، بين کم وزني با آمادگي جسماني دانش آموزان ارتباط معني داري وجود داشت (P£۰٫۰۵)، درحالي که بين اضافه وزن با آمادگي جسماني دانش آموزان ارتباط معني داري مشاهده نشد. علاوه بر اين، بين شاخص توده بدن (BMI) با آمادگي جسماني دانش آموزان هم ارتباط معني داري ديده شد (P£۰٫۰۵). از سوي ديگر، بين هر يک از متغيرهاي وضعيت اجتماعي – اقتصادي دانش آموزان هم ارتباط معني داري وجود داشت (P£۰٫۰۵)، درحالي که به تفکيک جنسيت بين دانش آموزان پسر رابطه معني دار (P£۰٫۰۵)، ولي بين دانش آموزان دختر رابطه معني داري مشاهده نشد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد، دانش آموزاني که از نظر BMI پايين تر از وزن قابل قبول بودند، از نظر آمادگي جسماني آماده تر از ديگر دانش آموزان بودند. همچنين وضعيت اجتماعي – اقتصادي ارتباطي با BMI دانش آموزان نداشت، ولي آمادگي جسماني دانش آموزاني که وضعيت اجتماعي – اقتصادي بهتري داشتند، بهتر بود.