مقاله راز جاودانگي آثار معماري (تحليلي بر نگرش هاي نوگرا و فرانوگرا و رويکردهاي فراگيرتر) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در باغ نظر از صفحه ۳۱ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: راز جاودانگي آثار معماري (تحليلي بر نگرش هاي نوگرا و فرانوگرا و رويکردهاي فراگيرتر)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جاودانگي
مقاله ماندگاري
مقاله عام پسند
مقاله نخبه گرا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نقره كار عبدالحميد
جناب آقای / سرکار خانم: حمزه نژاد مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فروزنده آيسان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بررسي عوامل موثر بر تداوم و جاودانگي يک اثر معماري و تعاريف گوناگون ارايه شده از يک اثر جاودانه از آن جهت ضروري است که امروزه پس از دو دوره هنري نوگرا و فرانوگرا و تلاش آنها براي ايجاد يک ميراث نوين هنري ماندگار و اصيل، عمر هنر بسيار کمتر از گذشته شده است. به طوري که امروزه شاهد شکل گيري آثار  هنري هستيم که نه تنها در ميان جامعه معماران بلکه بين عامه مردم نيز جايگاهي نداشته و چيزي براي عرضه به آيندگان ندارد. اين امر علاوه بر از دست رفتن سرمايه کشور باعث فراموش شدن و بي ارزش شدن هنري چون معماري مي شود. در واقع چنين معماري دچار روزمرگي شده و بريده از آرمان ها، اسير حالت مصرفي، همچون هر کالايي، داراي تاريخ مصرف و انقضا مي گردد. توجه به اين مسايل که جاودانگي تا چه حد به ويژگي هاي فيزيکي اثر و تا چه حد در فرهنگ يا عوامل متافيزيکي ريشه دارد؟ بداعت نخبه پسندانه چقدر به جاودانگي کمک مي کند و جايگاه فرهنگ عامه در اين روند چگونه مي تواند باشد؟ در اين مقاله با رويکردي کيفي، شهودي و پديدارشناسانه تعاريف گوناگون از يک اثر جاودانه در قالب سه نگرش نخبه پسند، عام پسند و ديدگاه فراگير مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است و در نهايت آثار معماري و مصاديق شکل گرفته با اين نگرش ها بررسي شده است. برحسب نتايج به دست آمده مي توان چنين اظهار نظر کرد که هر دو تعريف نخبه گرا و مردم گرا، که حتي در ارايه اصول مربوط به ماندگاري يک اثر ناتوانند، نمي توانند به جاودانگي يک اثر کمک کنند. آنچه که از بررسي ها بدست آمد نشان مي دهد که لازمه جاودانگي يک اثر، توجه هم زمان به تمام ابعاد انساني مطرح در حوزه معماري چون انسان، هنرمند، جامعه، تاريخ، طبيعت وخداوند است و هنرمند (در نگرش نخبه پسند) و جامعه (در نگرش عام پسند) هر دو به عنوان انسان در ارتباط با دو بعد ديگر طبيعت و خدا است که به وحدت نزديک مي شوند و مي توانند آثار جاوداني را بيافرينند. اصول ارايه شده توسط مرحوم «پيرنيا» براي معماري سنتي ايران چون مردم واري، نيارش، خودبسندگي و پرهيز از بيهودگي، به اين جهت مايه جاودانگي است که هم در طبيعت مشاهده مي شود و هم از صفات فعل خداوند است، اين صفات بيش از آنکه بومي و سنتي باشد عقلاني اند و به همين جهت معماري اسلامي ايران مظهري از معماري جاودان را شکل مي دهد.