سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حسین حاتمی نژاد – استادیار برنامه ریزی شهری دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران
سعید گیوه چی – کارشناس ارشد مدیریت در سوانح و حوادث غیر مترقبه و دانشجوی دکترای تخصصی

چکیده:

ریسک هر سانحه با دو مشخصه اصلی احتمال و پیامد وقوع قابل تبیین است که در حالت کلی به دو گروه عمده ریسکهای آشکار و بالقوه قابل طبقه بندی می باشد. با توجه به دو مشخصه بنیادی ریسک، تنها ریسکهای آشکار درمحاسبات نمود پیدا کرده حال آنکه چشم پوشی از ریسکهای بالقوه در یک سامانه یا مجموعه ممکن است روندکلی برآورد ریسک را دچار تغییرات عمده ای نماید.
شهرها به واسطه تجمع و تعدد مولفه ها کارکرد انسانی همواره یک مجموعه آسیب پاذیر محسوب می گردند. این در حالی است که تاثیر مولفه طولی زمان در مولفه های مکانی ونمود اصلی آن که بافتهای فرسوده شهری می باشد، تشدید کننده آسیب پذیری بیش از پیش شهرها محسوب می گردد.
هدف از ارائه این مقاله پیشنهاد راهبردهایی است که درگام نخست با استفاده از این خط مشی ها بتوان ریسک های بالقوه ناشی از رخداد سوانح طبیعی در مناطق شهری را مورد شناسایی قرار داد و سپس در گام دوم به تعیین و استخراج مولفه های بنیادی برای تحلیل ریسک های پنهان پرداخت. بدین منظور در این پژوهش با ارائه یک ساختار کلی و مشخصه های اصلی محدوده ای از منطقه ۸ شهر تهران، راهبردهایی کاربردی با در نظر گرفتن ترتیب و توالیکاربرد مورد پیشنهاد قرار گرفته است.