سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

ولی ا… بابایی پور – تهران، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع علو
سید عباس شجاع الساداتی – تهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی مهندسی، بخش مهندسی بیوشیمی،
سید مرتضی رباط جزی – تهران، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع علوم کاربردی، مرکز آموزشی و تح
رسول خلیل زاده – تهران، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع علوم کاربردی، مرکز آموزشی و تح

چکیده:

در فرایند غیر مداوم همراه با خوراک دهی، روش خوراک دهی به دلیل تأثیر زیادی که روی شرایط محیطی و تغذیه ای مؤثر در رشد میکروارگانیسم و بالطبع تولید محصول نوترکیب دارد همواره به عنوان رویکرد اساسی در افزایش دانسیته سلولی مورد توجه قرار دارد. در این تحقیق روش خوراک دهی با سرعت رشد ویژه متغیر (با سرعت رشد ویژه حداکثر) بدون کنترل پس خور برای رسیده به تراکم سلولی بالا بررسی شد و مناسب ترین راهبرد خوراک دهی برای رسیدن به بالاترین دانسیته سلولی در حداقل زمان ممکن ۱۴۵ ± ۵ (لیتر/ گرم وزن خشک سلول) در مدت ۰/۵ ± ۱۶ساعت و بالاترین بازدهی ویژه (۰/۴۸ ± ۰/۱ گرم گلوکز / گرم وزن خشک سلول ) و بالاترین بهره دهی کلی تولید بیومس (۹/۱ ± ۰/۳ ساعت. لیتر / گرم) به دست آمد. ضمناً تأثیر روش خوراک دهی روی دانسیته سلول نهایی، غلظت استات، (به عنوان اصلی ترین متابولیت جانبی)، فسفات، آمونیوم، گلوکز محیط تخمیر، پایداری پلاسمید، مدت انجام فرایند، بهره دهی کلی تولید توده زیستی، منقدار گلوکز و آمونیاک مصرفی در کشت غیر مداوم همراه با خوراک دهی باکتری اشریشیاکلی نوترکیب سویه BL21 (DE3 حاوی ژن اینتروفرون گامای انسانی بررسی شد.