سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

وحید اعتماد –
جعفر فتحی –
حمید صوفی –

چکیده:

رستینهای جهان دارای عملکردهای متعددی هستند که انسان از مجموعه آنها بطور مستقیم و غیر مستقیم بهره مند می گردد . یک از مهمترین و موثر ترین اثرات گی اهان، حفاظت از طبیعت است که بطور مختلف در زمینه های گوناگون نقش خود را ایفا می کنند . از میان رستینهای جهان می توان به درختان اشاره نمود که ضمن در بر داشتن ارزشهای زیست محیطی و اقتصادی دارایاثرات حفاظتی و بیولوژیک همانند سایر گیاهان می باشند .
اکوسیستم های خشکی و آبی بستر حیات موجودات مختلفی است که گیاهان و جانوران متنوعی را در خود جای داد ه اند . در حد فاصل این اکوسیستم ها، زیستگاهها و رویشگا ههای مشترکی وجود دارد که در سواحل دریاها به آنها اکوسیستم های بینابینی یا مانگر و intertidal گویند و در سایر مناطق، پوشش های حاشیه ای یا کرانرودی riparian forest می نامند که عمدتا در حاشیه تالابها، رودخانه های بزرگ و چشمه های آب وجود دارند .
زیستگاههای آبی مجموعا ۳/۴ سطح کره زمین را شامل می شوند که از این سطح حدود ۹۹ درصد شامل اکوسیستم های آب شور و ۱ درصد بقیه به اک وسیستم های آب شیرین تعلق دارد . علیرغم این تفاوت وسعت، تنها ۲۰ درصد موجودات زنده اعم از گیاهی و جانوری در اکوسیستم های آبی وجود دارند و ۸۰ درصد از آنها در محیط های خشکی بسر می برند . تنوع و تراکم جمعیت موجودات آبزی و آبدوست در اکوسیستم های آب شیرین بیشتر است اولین نشانه های حیات در آب و از دوره پرکامبرین آغاز شده است . بتدریج جانداران آبزی ، حاشیه مناطق آبی را به عنوان زیستگاه انتخاب نمود ه و تعدادی از آنها قادر شدند با توجه به کسب قابلیت های فیزیولوژیکی در اکوسیستم های خشکی مستقر شوند