سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: پنجمین کنگره تغذیه ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سلطانعلی محبوب – استاد دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درما

چکیده:

کم خونی فقرآهن یکی از شایعترین کمبودهای تغذیه ای در سطح جهان محسوب میشود. به طوری که ۱۵% جمعیت جهان بویژهکودکان و زنان سنینباروری از آن رنج میبرند. مشکل کمخونی فقر آهن نه فقط بعنوان یک مشکل بهداشتی – تغذیه ای بلکه بمنزلهیک شاخص توسعه اجتماعی مطرح می باشد. این تلقی به علت شیوع گسترده این نوع کم خونی از یک سو و اثرات فیزیولوژیک و جسمانی ناشی از آن سوی دیگر می باشد کهب ه کاهش بازدهی وبهره وری نیروهای انسانی می انجامد. فقر اهن (Iron Deficiency) I.D و کمخونی ناشی از آن (Iron Deficiency Anemia) IDA حتی در مراحل خفیف موجب اختلالات متعددی از جمله اختلالات حرکتی، اختلال در تکامل زبان و تکلم و قوه یادگیری و تمرکز درکودکان وکاهش قدرت کار جسمی و در نتیجه کاهش توان کسب درامدو تولید در بزرگسالان و افزایش میزان مرگ و میر زنان و جنین می شود و خطر تولدنوزاد کم وزن (کمتر از ۲۵۰۰ گرم) در زنان بارداررا در پی خواهد داشت (۲، ۳و۴) بنابراین انجام بررسی های گسترده با استفاده از شاخص هایی که درجات خفیف و شدید کمخونی را مشخص نماید و شناسائی عوامل موثر بر بروز مشکل نیاز اساسی برای برنامه ریزی جهت مقابله با این مشکل محسوب می شود . بر این اساس استراتژیهای مختلفی جهت پیشگیری از کمخونی فقر آهن پیشنهاد و اجرا گردیده است (۵، ۶، ۱۲ و ۱۵) که هدف این مقاله، مروری بر این استراتژیها است.