سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
جمشید محمودی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت محیط زیست HSE دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان
مهناز نصرآبادی – استادیار گروه مدیریت محیط زیست HSE دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان ایران
سعید گیوه چی – استادیار گروه محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:
براساس مطالعات صورت گرفته توسط هنریچ مشخص شده است که بیش از۸۰تا۹۰درصد حوادث مربوط به رفتارهای ناایمن و ۱۰تا۲۰درصد حوادث مربوط به شرایط ناایمن می باشد به علت هزینه های بالای ناشی ازحوادث کشورهای مختلف توجه روزافزونی به موضوع اموزش نیروی انسانی نشان داده اند لذا دست یابی به سطح قابل پذیرش ایمنی درفعالیت های مختلف صنعتی ونیل به فرهنگ ایمنی متعالی مستلزم انجام اقدامات بنیادی و ایجادشرایط لازم به منظور ارتقای سطح اگاهی پرسنل ازطریق اموزش درمحیط های کاری میب اشد مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی گذشته نگر می باشد به این صورت که حوادث انسانی بین سالهای ۸۸تا۹۲ بامراجعه به بانک اطلاعاتی حوادث و پرونده اموزشی کارگران استخراج و با استفاده ازچک لیست تارانت براساس دونوع رفتارناایمن و شرایط ناایمن باهدف ارایه راهکارهای اموزشی موثر برکاهش حوادث انسانی انجام شدها ست یافته ها نشان میدهد طی بازه زمانی ۵ساله موردمطالعه دراین پالایشگاه ۱۸۹حادثه انسانی اتفاق افتاده است فراوانی حوادث ازسال ۸۸تا۹۱ به علت رفتارهای ناایمن ۸۲درصد و شرایط ناایمن ۱۸می باشد اما درسال ۹۲ باارایه راهکارهای اموزشی رفتارهای ناایمن ۵۴درصد و شرایط ناایمن ۴۶تغییر کرده است و درسال ۹۲ شاخصهای پایش عملکرد ایمنی AFR, ASR, FSI کاهش چشمگیری یافته است باتوجه به اینکه رفتارهای انسان عامل بیشترین حوادث شغلی درمطالعه حاضر بود بنابراین بابرنامه ریزی و اجرای دوره اموزشی براساس اصول ایمنی مبتنی بررفتارشرکت دادن کارگران درامرایمنی نظارت دقیق برحسن اجرای دستورالعمل ها و فعالیت های درحال انجام برگزاری جلسات توجیهی قبل ازشروع کار و گزارش عوامل بالقوه اسیب رسان درطی سال ۹۲ میزان بروز حوادث کاهش محسوسی یافت نهایتا به نقش مهم اموزش برای جلوگیری ازبروز حوادث انسانی درمدیریت شهری پی می بریم