سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی قنات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد حسین رحیمیان – کارشناس ارشد تحقیقات کشاورزی خراسان

چکیده:

یکی از بهترین منابع آبی جهت کشاورزی، قنات می باشد . قنات میراث باقیمانده از علوم نیاکان ماشت. تکنیک استفاده از قنات به حداقل ۲۶۰۰ سال پیش بر می گردد نخستین اثر مکتوب درباره آن را می توان در نوشه های هرودوت مورخ یونانی یافت. شواهد و آثار استفاده از قنوات در دوره قبل از هخامنشیان (۱۱۳۰-۹۱۰ سال پیش از هجرت) و حتی پیش از دوره آشوریان- ایلامیان (۱۱۸۰-۲۰۸۰ سال پیش از هجرت) نیز وجود داشت است. حفظ و بهره برداری مناسب از این سرمایه قدیمی و ملی که با زحمت فراوان به دست آمده است از ضروریات است. می توان با مدریت صحیح بهره برداری و استفاده اصولی از آب قنات- این نعمت خدادادی- حداکثر استفاده زا نمود. بدین منظور سه نوع مدیریت بر نحوه استفاده از قنات صورت می گیرد در ابتدا بایستی مدیریت حفظ ابنیه و ساختمان قنات و جلوگیری از تخریب آن صورت گیرد پش از آن می بایست راه های امکان افزایش آبدهی و جلوگیری از کاهش دبی قنات را با برنامه ریزی مناسب انجام داد. در نهایت بایستی برنامه ریزی نمود تا حداکثر استفاده از آب استحصالی از قنات صورت گیرد. این مقاله راهکارهای مناسب برای حفظ ساختمان ، آبدهی و افزایش بهره وری از آب قنات ارائه می دهد.