سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

غلامرضا گودرزی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علو
فروغ واعظی – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ت

چکیده:

برای تصفیه خانه های آب چنانچه رعایت قانون گندزدا/فرآورده های جانبی گندزدایی الزامی گردد تداوم پیش کلرزنی دیگر نمی توان بعنوان یک اقدام مطلوب تلقی شود. راهکارهای مختلفی برای حذف پیش کلرزنی پیشنهاد شده است. اگرچه پیش ازن زنی بجای پیش کلرزنی موجب می شود که پتانسیل تشکیل تری هالومتانها کاهش یابد اما در دوزهای بالای ازن یا pH قلیائی ممکن است این پتانسیل افزایش یابد. ازن باعث می شود بخشی از مواد آلی محلول به مواد ذره ای یا فلوک های بسیار ریز تبدیل شوند و این امر امکان انعقاد و فیلتراسیون بهتری را بوجود می آورد. در مواقعیکه یون برو مایع در آب خام وجود دارد، استفاده از ازن با محدودیت مواجه می شود. استفاده از دی اکسید کلر خالص نیز می تواند ماهیت پیش سازهای تری هالو متان را بنحوی تغییر دهد که پتانسیل تشکیل آنها را کاهش دهد. استفاده ازن یا دی اکسید کلر بعنوان پیش تصفیه بجای کلر و با دوزی که معمولاً در تصفیه آب مورد استفاده قرار می گیرد باعث کاهش چشمگیر در پتانسیلتشکیل تری هالومتانها نمی شود. اما با این حال استفاده از مواد مزبور این امکان را بوجود می آورد که انعقاد و بدنبال آن ته نشینی و یا فیلتراسیون خیلی بهتر صورت گرفته و بخش زیادی از پیش سازهای تری هالومتان قبل از کلرنیلسیون نهایی حذف گردد. کاربرد فرابنفش بعنوان پیش تصفیه باعث حذف ناچیز مواد آلی می شود و در برابر کیستهای ژیاردیا نیز در دزاژ متعارف بی اثر است. کاربرد این پرتو در مرحله پیش تصفیه برای آبهای حاوی جامدات معلق، مواد آلی، رنگ و کدورت بالا نیز کارایی چندانی ندارد. در نهایت باید متذکر شد هر روشی که با هدف کاهش DBPs آغاز می شود، نباید، برکارایی گندزدایی آب تاثیر نامطلوب داشته باشد.