سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید عمیدپور – دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی ایران
میثم کمالی نژاد – دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی ایران

چکیده:

هدف این تحق یق مطالعة یکپارچه سازی حرارتـی بـرج هـای تقطیر یک واحدِ فرایندِ گاز می باشد. با اسـتفاده از تکنولـوژیِ پینچ و قانون دوم ترمودینامیک و استفاده از مفهـومِ اگـزرژی, بازیافتِ حرارتی در یک واحدِ تقطیرِ پالایشگاهی بهینـه شـده است . اولین گام در این راه, مدل سازی و شبیه سازیِ صـحیحِ واحد است و گام دوم یافتن رهیافتی مناسب برای کاهش افتِ اگزرژیِ فرایند می باشد . چهار رهیافتِ مختلف برای رسیدن به این هدف وجود دارد. این چهار رهیافـت, کـه عبارتنـد از: کاهشِ نسبتِ بازروانی, تغییرِ شرایطِ حرارتیِ خوراک, استفاده از کندانسور یا ریبویلرِ جان بی یا هر دوی آنها و در نهایـت بـه کارگیری پمپ های حرارتی در این مقاله مورد بررسـی واقـع شده اند . افتِ اگـزرژیِ سیسـتم در چهـار رهیافـت بـالا, کـه نشانگرِ نوعی ناکارآمدی در سیستم می باشد, در جـدول (۳) با یکدیگر مقایسه شده اند [۱]. در زمینه فعالیت های پالایشگاهی درصد زیـادی از انـرژی در واحد های تقطیر هدر مـی رود کـه مـی تـوان بـا اسـتفاده از تکنولوژی های روز جهان به بهینه سازی مصرف پرداخت . برای نمونه در جدول (۱) مقایسـه ای بـین مصـرف انـرژی در پالایشگاه های کشور صـورت گرفتـه اسـت. در ایـن جـدول پالایشگاه های کشور به سه دسته بـا تکنولـوژی هـای بـالا و متوسط و پایین دسته بندی شده اند .