سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: اولین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علی معلمی – پژوهش مغزه های نفتی – پژوهشگاه صنعت نفت
جمشید رودساز – پژوهش مغزه های نفتی – پژوهشگاه صنعت نفت
عبدالمجید موحدی نیا – پژوهش مغزه های نفتی – پژوهشگاه صنعت نفت

چکیده:

بخش بالایی سازند آسماری به سن میوسن متشکل از لایه های کربناته ای است که در محیطهای ریفی، لاگون انیتراتایدال رسوب کرده اند. از عمده ترین فرایندهای دیاژنزی موثر در روی سنگهای این سازند در این بخش دولومیتی شدن است که تمامی لایه ها تحت تاثیر قرار گرفته (زمینه و آلوکم ها) و تبدیل به دولومیت شده است. بخش اعظم آلوکم ها از بین رفته و تنها پوشش میکرایتی و یا دیگر مواد بی شکل سبب حفظ شدن شکل ساختمان آنها شده است. فرایند دیگر دیاژنزی که باعث کاهش تخلخل شده است. سیمانی شدن از جنس انیدریتی است که بصورت پویی کیلوتوپیک اکثر فضای تخلخل را در بعضی از مقاطع پر کرده و آلوکم ها را در بر گرفته است.
بمنظور بررسی ویژگیهای مخزنی تعداد ۶۰ نمونه مورد مطالعه ماکروسکوپی، میکروسکوپی، اندازه گیری میزان تخلخل و تراوائی (افقی و قائم) قرار گرفته است. مطالعه سنگ شنسای و بررسی انواع تخلخل، تنوع قابل ملاحظه ای در نوع تخلخل ماکرو و میکرو را نشان می دهد. بر روی تعدادی نمونه آزمایش فشار موئینه به روش تزریقجیوه انجام گرفته استهمچنین نوع تخلخل میکرو و ماکرو ساختار آن توسط میکروسکوپ الکترونی (SEM) مورد بررسی قرار گرفته است.