سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بهروز مهری – کارشناس ارشد زمین شناسی اقتصادی، گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس
ابراهیم راستاد – دکترای زمین شناسی اقتصادی، گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
فرج الله فیاضی – دکترای رسوب شناسی، گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

کانسار سرب- نقره (روی) خانجار (رشم) جنوب دامغان، یکی از کانسارهای استراباند توالی کربناتی در ایران مرکزی است. سنگ در بر گیرنده ماده معدنی، واحدهای آهکی کرتاسه است. ماده معدنی در این منطقه از لحاظ ژئومتری به دو گروه تقسیم می شود: ۱)عدسی هایی از ماده معدنی که همخوان با لایه بندی هستند. ۲) توده ها معدنی که به صورت پرکننده شکستگی ها، فضاهای خالی و برش های زمینساختی هستند. در منطقه خانجار سه رخساره دانه دار تشخیص داده شده است: الف) رخساره آهک سیلیس دار که حاوی گالن، اسفالریت، کلکوپیریت و پیریت می باشد. ب ) رخساره مولوسکااکینودرم و کستون که حاوی کانه های گالن، اسفالریت و پیریت است. ج) رخساره آهک رودیست دار که گالن فراوان آن را همراهی می کند.