مقاله رديف و تنوع و تفنن آن در غزل هاي سنايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در كاوش نامه زبان و ادبيات فارسي (كاوش نامه) از صفحه ۹۷ تا ۱۱۵ منتشر شده است.
نام: رديف و تنوع و تفنن آن در غزل هاي سنايي
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رديف
مقاله غزل هاي سنايي
مقاله هنجارشکني
مقاله تنوع
مقاله تاثير و تاثر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رادمنش عطامحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
رديف که خاص شعر پارسي و واضع آن، شاعران پارسي گوي بوده اند از ديرباز مورد توجه قرار گرفته است و سخنوران رويکرد بدان را مهم تلقي کرده، کاربرد آن را مايه تفاخر و توانمندي خويش مي شمرده اند.
ردپاي رديف را پيشتر از قرن دوم هجري قمري، حتي در ايران باستان مي توان ديد. اين عنصر بلاغي خاصيت کمالي شعر را دارد و استقبال از آن از نظر ساختار زباني، تاکيد معنايي بويژه بعد موسيقايي حايز اهميت است. رديف در غزل در طول حيات خود و بروز و حضور آن در آثار هنري منظوم نادره پردازان، سير صعودي داشته و پس از ترجيع بند و ترکيب بند که اين دو هم، گونه تحول يافته تغزلها و منشعب از غزل هستند و با آن پيوند هنري دارند بيشترين درصد آماري را به خود اختصاص داده است.
سنايي بيشتر اشعار خود را مردف سروده، او در بين همه شاعران سبک خراساني، غير از اديب صابر ترمذي، بالاترين آمار رديف را در غزل دارد. رديف او بعضا چند رکن عروضي را تشکيل داده، موسيقي غزل را دو چندان مي کند. رديف هاي او انواع کلمات: اسم، فعل، حرف، ضمير، صفت و قيد را در بردارد. افزون بر آن، رديف هاي شبه جمله اي و جمله اي در غزليات او فراوان ديده مي شود.
سنايي بيش از شاعران ديگر به تنوع و تفنن و هنجارشکني در رديف روي آورده است. وي گاهي رديف ها را هم معني به کار نمي برد و زماني در غزل مردف، قافيه را رعايت نمي کند. برخي از رديف هاي اين چنيني مولوي متاثر از اوست. او در بعضي موارد در غزل به خلاف سنت متعارف و معتاد، رديف و قافيه را همچون قطعه غيرمصرع فقط در مصاريع زوج به کار مي برد و خود را به التزام رديف، در مصراع اول مطلع مقيد نمي کند. يا به تفني ديگر دست مي يازد. بدين معني که رديف را به جاي تکرار در «عروض» (پايان مصراع اول) مطلع، در «صدر» (آغاز مصراع اول) آن مي آورد.