سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: اولین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

میرعلیرضا حامدی – بخش زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

سیستم سیلورین، شبیه اردویسین، تنها در چند قسمت از ایران گسترش دارد. چینه هایی که توسط روتز و همکاران ۱۹۶۸ در ناحیه طبس تحت عنوان سازند نیور معرفی شده، در برش تیپ در یک زون گسله ۴۶۶ متر ضخامت دارد. این سازند در برش رجوع در دهانه کلوت با فاسیس غنی از کورال ۶۲۸ متر ضخامت دارد که گذر آن را به سازند زیرینش شیر گشت تدریجی معرفی کرده اند.
چینه های با بیش از ۱۰۰۰ متر ضخامت را در ناحیه کرمان که روی رسوبات اردویسین قرار دارند هوکریده و همکاران به سیلورین – کربونیفر نسبت داده اند.
مطالعات اخیر نویسنده نشان می دهد رسوبات سیلورین در ناحیه طبس – کرمان به سادگی آنچه که قبلا برای توسعه این سیستم معرفی شده نیست.