مقاله رضايتمندي از زندگي زناشويي و صميميت زوجين در زنان باردار شاغل و غير شاغل شهر اردبيل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۳۱۵ تا ۳۲۴ منتشر شده است.
نام: رضايتمندي از زندگي زناشويي و صميميت زوجين در زنان باردار شاغل و غير شاغل شهر اردبيل
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رضايتمندي از زندگي زناشويي
مقاله صميميت زوجين
مقاله زنان شاغل
مقاله زنان غير شاغل
مقاله بارداري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: متولي رويا
جناب آقای / سرکار خانم: بختياري مريم
جناب آقای / سرکار خانم: علوي مجد حميد
جناب آقای / سرکار خانم: ازگلي گيتي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در عصر حاضر زنان شاغل طي دوران بارداري مجبور هستند علاوه بر ايفاي نقش همسري به فعاليت کاري نيز مشغول باشند و در عين حال تغييرات خلقي و نيازهاي زنان باردار در محل کار و منزل، مشکلاتي را براي وي ايجاد مي کنند. حال آنکه رضايت زناشويي بعنوان يکي از شاخص هاي سلامت روان به حساب مي آيد که از عوامل موثر بر آن اشتغال و صميميت زوجين مي باشد که در جوامع مختلف متفاوت بوده و متأثر از عوامل فردي و اجتماعي جامعه است. لذا اين مطالعه با هدف مقايسه ميزان رضايتمندي از زندگي زناشويي و صميميت زوجين در زنان باردار شاغل و غير شاغل شهر اردبيل انجام گرفت.
روش کار: اين مطالعه توصيفي مقطعي در ۹۳ زن باردار شاغل و ۹۳ زن باردار غير شاغل مراجعه کننده به مراکز بهداشتي درماني شهري وابسته به دانشگاه علوم پزشکي و کلينيک هاي خصوصي شهر اردبيل که بصورت نمونه گيري خوشه اي طبقه بندي شده انتخاب شده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوري اطلاعات شامل فرم اطلاعاتي، پرسشنامه رضايت زناشويي اينريچ و پرسشنامه صميميت زوجين با گاروزي بود. اعتبار پرسشنامه ها از طريق اعتبار محتوا و پايايي آنها توسط آلفاي کرونباخ اندازه گيري شد. پرسشنامه ها توسط خود زنان باردار به صورت انفرادي تکميل مي شد. اطلاعات با  SPSS 16و آزمونهاي آماري تي تست، من ويتني، کاي اسکوار، ضريب همبستگي جزئي، آناليز واريانس، و آزمون LSD تحليل گرديد.
يافته ها: بين ميانگين رضايت زناشويي و صميميت کلي در زنان باردار غير شاغل و شاغل تفاوت معني داري مشاهده نشد. بين حيطه هاي صميميت با رضايت زناشويي به جز صميميت بدني همبستگي معني داري مشاهده شد (p<0.01). بين رضايت زناشويي زنان باردار در سه ماهه هاي مختلف بارداري تفاوت معني دار وجود داشت که اين اختلاف بين سه ماهه اول با سه ماهه سوم بارداري معني دار بود (p<0.05). اما اختلاف بين سه ماهه اول و دوم و سه ماهه دوم و سوم بارداري معني دار نبود. %۶۹٫۹ از زنان باردار غيرشاغل و %۶۶٫۷ از زنان باردار شاغل از رضايت زناشويي متوسط و نسبي و %۹۳٫۵ از زنان باردار غير شاغل و %۹۴٫۶ از زنان باردار شاغل از صميميت متوسط برخوردار بودند.
نتيجه گيري: به نظر ميرسد شاغل بودن بر ميزان رضايت و صميميت زنان باردار در نمونه هاي مورد پژوهش تاثيري نداشته و براي افزايش رضايت زناشويي و صميميت زوجين زنان باردار و در نهايت توجه به بهداشت رواني اين قشر مهم جامعه، با توجه به رضايت و صميميت نسبي زنان باردار مورد پژوهش، توانمند سازي زنان از طريق آموزش ومشاوره توصيه مي شود.