سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

بهزاد فروزانفر – کارشناس ( ایمنی و بهداشت / مهندسی صنایع ) و کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک
علیرضا عصاریان – کارشناس ارشد ایمنی و بهداشت
پروین شفیعی مقدم – کارشناس ارشد ایمنی و بهداشت
مهدی محمدی – دکترای ایمنی صنعتی

چکیده:

حادثه، اتفاقی است پیش بینی نشده و غیر منتظره که در حین انجام وظیفه، طی اوقات کار برای کارگری که در کارگاه، سازمان یا موسسه مشغول انجام کار است، اتفاق افتاده باعث ضایعات مادی و انسانی میشود و کارگر آسیب دیده مجبور به ترک محیط کار جهت استراحت و معالجه میگردد . حوادث معمولا بعلت اعمال ناامن کارگرو یا شرایط ناایمن محیط کار بوقوع میپیوندد . اعمال ناایمن محیط کار مربوط به رفتار سازمانی ناصحیح کارگر بوده مانند ( حواس پرتی . بی احتیاطی . عدم رعایت عمدی دستورها و ….). شرایط ناایمن محیط کار نقائصی است که در محیط کاری وجود داشته و ارتباطی به رفتار کارگر ندارد مانند ( طراحی ناصحیح محیط کار . ناایمن بودن ماشین آلات . فقدان وسائل حفاظتی و …..) اقدامات پیشگیری حوادث در محیط کار معمولا در مرحله نخست شامل اقداماتی است که دولت با وضع قوانین و مقررات انجام میدهد مانند ( اقدامات وزارت کارو امور اجتماعی . وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی . سازمان تامین اجتماعی در زمینه
بررسی آمار حوادث . آموزش بهداشت شغلی و حفاظت صنعتی . تهیه و توزیع پوسترهای ایمنی و …..) . مرحله دوم اقدامات پیشگیری از حوادث شامل اقداماتی است که کارفرمایان باید انجام دهند بعبارت دیگر ایجاد محیطی با شرایط کاری مناسب و مطابق با قوانین و مقررات بطوریکه سلامت کارکنان در آن محیط حفظ شود مانند ( تحویل وسایل حفاظت فردی به کارگران . ایجاد مراکز بهداشت و ایمنی کار . تشکیل کمیته حفاظت فنی و بهداشت کارو …….) مرحله سوم اقدامات پیشگیری از حوادث شامل اقداماتی است که کارگران باید انجام دهند مانند ( کسب آموزشهای لازم کار با
ماشین آلات و خطرات آنها . آگاهی از طرز استفاده از وسایل حفاظت فردی . پرهیز از شتابزدگی و بی دقتی در کارها و ……..) اگر چه مسئولیت ایمنی با مدیریت است اما اصولا کار همه افراد بوده و همه کارکنان باید بخشی از کل مسئولیت ایمنی در سازمان را بدوش گیرند . بطور کلی برای حفاظت انسانها در حوادث . بایستی حوادث و سوانح طبقه بندی و علل آن ریشه یابی و مشخص کردد و تنگناها . کمبودها و نارسایی ها شناخته شده و برخوردی جدی با آن گردد . همچنین درخصوص آموزشــــهای ضروری جهت شناخت کاستی ها . فراگیری اصول ایمنی . دانش فنی و کاربردی لازم به نیروی انسانی شاغل برنامه ریزی و ارائه گردد .