سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حامد کشتکار – دانشجوی کارشناسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
نیما برومند – دانشجوی کارشناسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

در دهه های اخیر از بتن بعنوان یک ماده ساختمانی مهم و با تحمل فشارهای بالاجهت ساخت و ساز انواع سازه ها استفاده می شود. ضعف این ماده مهم و پر مصرف ساختمانی در مقابل کشش با قرار دادن آرماتور تا حد زیادی جبران شده است اما هنوز در مقابل ضربه دچار ضعف می باشد. کاربرد الیاف و مواد مختلف در بتن به افزایش نرمی آن و مقاومت درمقابل بارهای ضربه ای و نیروهای ناشی از زلزله کمک می کند که این موضوع اساس تحقیق ما میباشد.
هدف از این مقاله، ارائه راهکار مناسبی برای مقابله با ضربه های دینامیکی و کشش های آنی، که سازه هایی از قبیل پایه ی اسکله ها، باند فرودگاه ها (محل تماس چرخ های هواپیما Landing) ، آشیانه هواپیماهای نظامی و مسافربری، پناهگاه های انسانی و انبارهای نگهداری مهمات (که در معرض موج و ضربه ی انفجار) و کلیه سازه هایی که در معرض زلزله (سازه های معمول ساختمانی) که نوع مهمی از بار دینامیکی و ضربه ای را تولید می کند، می باشد.
اساس و پایه تحقیق و مقاله ما بالا بردن مقاومت بتن در برابر ضربه با توجه به مقایسه بین الیاف فلزی (Sin) و الیاف پلیمری (پلی پروپلین) با خاموت های سه ساق (NH3) می باشد.