سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محدثه شمس الدین سعید – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان
کبری مقصودی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان
حسن فرح بخش – استادیار بخش زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان
سیدمهدی ناصرعلوی – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی جیرفت

چکیده:

نواحی گسترده ای از اراضی کشاورزی به وسیله فلزات سنگین آلوده هستند که این آلودگی ها از فعالیت های انسانی، فاضلاب های صنعتی یا مصرف فاضلاب ها و لجن گنداب ها نشئت می گیرد . فیتواکسترکشن یکی از روش های حذف آلودگی های محیطی توسط گیاهان می باشد که شامل حذف توکسین ها به ویژه فلزات سنگین و شبه فلزات به وسیله ریشه های گیاهان با انتقال مداوم به اندام های هوایی گیاه می باشد . دو روش فیتواکسترکشن فلزات سنگین عبارتند از فیتواکسترکشن مداوم که بر اساس استفاده از گیاهان تجمع دهنده ذاتی با ظرفیت استثنایی تجمع فلزات و فیتواکسترکشن
شیمیایی که تجمع توکسین را به وسیله افزودن تسریع کننده ها یا کلات ها در خاک افزایش می دهد . افزایش فیتواکسترکشن EDTA ، عنصر کلیدی جهت بهبود اجرای رفع آلودگی خاک به وسیله گیاه می باشد . توانایی کلات های فلزی از قبیلNTA ، و EDDHA،EGTA،DTPA،CDTA جهت افزایش تجمع فلزات در گونه های گیاهی مشخص شدهاست . در افزایش تحرک و تجمع فلزات سنگین در گیاهان علاوه بر کلات ها تأثیر مثبت گلیفوسیت ( از طریق اختلال متابولیسم گیاهی ) ، اسیدهای آلی از قبیل اسید سیتریک ( از طریق اسیدی کردن خاک، تبادل کاتیونی ( از طریق آمونیوم ) و احیا هیدرواکسیدهای فلزی محلول خاک ) ، گوگرد و سولفات آمونیوم ( از طریق کاهش ) PH و نمک های کلرید به ویژه کلریدسدیم ( از طریق تشکیل کمپلکس های غیرآلی کادمیوم ) مشخص شده است . همچنین آهک زدن روشی معمول جهت کاهش تحرک فلزات سنگین در خاک ها و تجمع شان در گیاهان می باشد . به علاوه رفع آلودگی بیولوژیکی خاک نیازمند گیاهان بسیار تجمع دهنده یا گیاهان مقاوم به فلزات می باشد . در تعیین برتری این دو گروه گیاهی نتایج متنفاوتی به دست آمده است . بنابراین جهت اپتیمم کردن کارایی اکولوژیکی و اقتصادی این روش نیاز به تحقیقات گسترده می باشد