سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین همایش سراسری علوم انسانی و هنر

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

معصومه نظری – عضو باشگاه پژوهشگران جوان واحد تبریز
دکتر پروانه عادل زاده –

چکیده:

مقاله حاضر، مطالبی است درباره نحوه ارتباطات و آیین سخن گفتن و سخنراندن در میان جمع که خو د مبحث گسترده ای است که احتیاج به چندین کتاب و رساله دارد و در این مختصر نمی گنجد. ولی سعی شده به صورت گزیده و مجمل اشاراتی به این نوع مهارت بشود.اصولاً ما دو نوع مهارت ارتباطی داریم: مهارت کتبی و مهارت شفاهی. که دراین میان مهارت کتبی شامل یادگیری فنون بلاغت و فصاحت و آیین نگارش و دستور زبان و … است که محدوده نسبتاً جامعی دارد و در مقابل مهارت شفاهی گستره عمیقی دارد و شامل انواع روحیات و تعصبات و نحوه بیان و ایراد کلمات و … که خیلی زودتر از مهارت و ارتباط کتبی تأثیر می گذارد. حتی نوع لباس پوشیدن، نحوه ایستادن و یا نشستن و ارتباط چشمی و نگاه هایی که از هم متأثر می شوند، نیز مهم و قابل توجه هستند. گوینده ای که با نوعی پوشش جلب توجه کننده و یا تکان دادن بیش از اندازه دستها، می تواند حواس شنونده را به آنها معطوفکند و نتیجه لازم را نتواند به دست آورد. با این اهمیتی که این نوع ارتباط دارد متأسفانه اکثر افراد و حتی مدیران رده بالا هم از سخنرانی در جمع هراس دارند و این نوع مهارت باید منسجم و مرتب به وسیله مطالعه کتاب هایی در این زمینه که واقعاً نوعی خدمت به بشریت است، کسب شود. و اخیراً تلاش های ارزنده و جالبی در این زمینه صورت گرفته است که مقاله حاضر می تواند قطره ای از آن دریا باشد و دریچه ای کوچک که از چندین منبع در این زمینه جمع آوری شده است. عنوان این مقاله توسط استاد راهنمای بنده سرکار خانم دکتر پروانه عادل زاده تعیین شد.نوشتن این مقاله و جستجوی این نوع کتاب ها خود فتح بابی برای بنده شد که بعد از این مطالعات عمیق تری در این زمینه داشته باشد. در دنیای امروزی که عصر ارتباطات است واقعاً این نوع بحث ها ضروری است و می توان نحوه روابط خود را ترقی و تکامل بخشید و یک ارتباط خوب و معقولی را پیش بینی کرد. امید است که این نوشته ها مورد قبول واقع شده و نقص بنده در ارائه آن مورد اغماض واقع شود.