سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نخستین همایش ملی استحکام بخشی ساختمانهای بنایی غیرمسلح و بناهای تاریخی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین ماجدی اردکانی – کارشناس مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن

چکیده:

آوارهای حاصل از تخریب ساختما نها بعد از زلزله همواره به صورت یک مشکل برای مسئولان مطرح است. برای مثال زلزله ویرا نگری که روز جمعه پنجم دی ماه ۱۳۸۲ در بم اتفاق افتاد و موجب ویرانی انواع ساختمان های موجود در منطقه شد، براساس برآوردهای اولیه صورت گرفته توسط مقامات محلی، بیش از ۱۶ میلیون تن آوار تولید کرده است که باید در همان منطقه دفع گردند. اگر در این زلزله ه ممانند زلزله های دیگر عمل شود، قطعاٌ آوارهای تولیدی که مخلوطی از انواع مصالح بوده، به صورت تفکیک نشده برداشت شده و مصرفی ندارند. این آوارها آلودگ یهایی برای محیط زیست دربردارند. همواره باید توجه داشت که آوارهای تفکیک شده قابلیت استفاده در کارهای ساختمانی را دارند و در مواردی بر روی آنها تحقیقاتی انجام شده است. استفاده از آوارهای مخلوط و درهم به عنوان مواد اولیه تولید مصالح توصیه نشده است. برای استفاده از آوارهای تولید شده در این زلزله لازم است نخست برای تفکیک آنها برنام هریزی شده و آن گاه براساس تجربیاتی که در دنیا وجود دارد نسبت به مصرف آنها اقدام کرد، گرچه تجربیات جهانی موجود نشان داده است که بیش ترین میزان مصرف مصالح بازیافتی، استفاده به صورت سنگدانه است. در این مقاله رهنمودهایی برای استفاده از آوارهای ساختمانی ارائه شده است.