سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ماشین بینایی و پردازش تصویر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدعلی ملی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر
حسن آقایی نیا – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

این مقاله به بررسی عملکرد روش انتساب داده ۱ فازی برای رهگیری اهداف متحرک نسبتا کوچک در تصاویر گرفته شده با دوربین ثابت میپردازد. روش انتساب داده نزدیکترین همسایه و نوع پیشرفته تر آن یعنی روش آزمایش فرضهای چندگانه ۲ از ابزارهای آماری جهت انتساب نواحی آشکار شده ۳ و اهداف رهگیری شده ۴ به یکدیگر, بهره میبرند. محدودیت روشهای فوق این است که هر ناحیه آشکار شده تنها می تواند به یک هدف رهگیری شده منتسب شده و آن را بروز نماید و نیز هر هدف رهگیری شده تنها میتواند با یک ناحیه آشکار شده بروز گردد. روشهای جایگزین مناسبی مانند روشPMHT و JPDAوجود دارند که از تمام نواحی آشکارشده حوالی هدف رهگیری شده جهت بروز کردن آن استفاده کرده و نیز هر ناحیه آشکار شده میتواند چند هدف رهگیری شده را بروز نماید. در الگوریتم انتساب داده این مقاله برخلاف روشJPDA هیچ مدل و یا عبارت تحلیلی وجود ندارد و ازتجربیات موجود در سناریوهای مختلف برای رسیدن به تداوم و دقت مناسب رهگیری سود برده میشود. انعطافپذیری درتطبیق با سناریوهای مختلف, عملکرد زمان واقعی به همراه حفظ تداوم و دقت رهگیری از مزایای این روش است.