مقاله روابط سلجوقيان و عباسيان (ملکشاه و المقتدي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در پژوهش نامه تاريخ از صفحه ۵۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: روابط سلجوقيان و عباسيان (ملکشاه و المقتدي)
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تركمانان سلجوقي
مقاله بيعت
مقاله خليفه و سلطان
مقاله ملکشاه
مقاله خواجه نظام الملک
مقاله المقتدي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهواري ابوالحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پس از فروكش كردن آخرين مقاومت هاي وابسته به نظام ساساني، کشور ايران جزيي از بخش شرقي سرزمين هاي خلافت گرديد. در ابتدا براي اداره هربخش از سرزمين هاي شرقي خلافت، عاملاني از طرف خليفه مسلمين اعزام مي گرديد. اين عاملان به عنوان نمايندگان تام الاختيار خليفه عمل مي کردند. از زمان طاهريان رابطه خليفه با امراي مستقل آغاز گرديد و در دوران يعقوب ليث، امارت استکفا تبديل به امارت استيلا شد، و امرا از چنان قدرتي برخوردار گرديدند که مي توانستند خلفا را تعويض، وخود جانشيني را تعيين کنند. از دوره آل بويه، سلطنت و خلافت با هم آشتي کردند. آل بويه با وجودي که شيعه بودند خلفا را به رسميت شناختند و در مقابل خلفا آل بويه را پذيرفتند. در دوره سلاجقه اين رابطه به هم نزديکتر گرديد و خليفه و سلطان به عنوان مکمل يکديگر عمل مي نمودند.
در تحقيق حاضر سعي شده است تا روابط ملکشاه سلجوقي، بزرگترين سلطان سلجوقي که به دستياري خواجه نظام الملک بر تخت سلطنت نشسته بود و خليفه المقتدي به تصوير کشيده شود. اين روابط به صورت کامل و يک دست (از ابتداي سلطنت ۴۶۵ ﻫ.ق تا مرگ ملکشاه ۴۸۵ ﻫ. ق) در هيچ متني نيامده است. لذا با مراجعه به مراجع واشارات پراکنده آنها سعي شده است تا موضوع به روشني تبيين و تحليل شود.