سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عباس سروش – دانشیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
عطاء آقایی آرایی – مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن

چکیده:

در هنگام وقوع زلزله از جمله پدیده هایی که باعث آسیب دیدگی و یا خرابی خاکریزهای خاکی روی پی های آبرفتی می شود روانگرایی مصالح پی می باشد. روانگرایی پی منجر به کاهش مقاومت و سختی و ایجاد تغییر شکلهای زیاد درپی و به دنبال آن در خاکریز میشود. با توجه به مشکلات فراوان برداشت آبرفت پی سدهای خاکی، بررسی بیشتر این موضوع ضرورت دارد. در اینمقاله ابتدا روشهای مختلف اصلاح و علاج بخشی پی های آبرفتی سدها در برابر روانگرایی ارائه می شود. سپس با مرور آزمایشهای میز لرزان و سنتریفوژ، به بررسی عملکرد روشهای صالاح و علاج بخشی مورد استفاده در پی آبرفتی و بهترین مکان قرارگیری آنها پرداخته می شود. نتایج حاصل از مطالعات موردی در مورد نحوه برخودرد و. عملکرد پی آبرفتی شامل تعیین مقاومت پسماند، روشهای تغیین و پارامترهای تاثیرگذار برآن، محدود شدن میزان اضافه فشار آب حفره ای در اثر افزایش تنش موقر و در نتیجه محدود بودن عمق لازم برای علاج بخشی در برابر روانگرایی، اثرات لایه غیر قابل روانگرا بر میزان نشست و تخمین گسترش جانبی ارائه میگردد.