سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

محمدرضا ندوشن – کارشناس شهرسازی

چکیده:

معلولین به عنوان بخشی از بدنه اجتماع و به عنوان یک انسان در جامه این حق را دارند که مانند انسان های دیگر جامعه زندگی کنند. مطابق آمار جهانی معلولین حدود ده درصد جمعیت هر جامعه ای را تشکیل می دهند. این آمار نشان دهنده تعداد قابل توجه این افراد است که در برخی جوامع برابر تعداد سالخوردگان است. بنابراین باید به معلولین به عنوان یک گروه بزرگ اجتماعی توجه شود. هر چند که به دلیل پاره ای مشکلات ممکن است این افراد اماکن حضور اجتماعی نداشته باشند. اما این باعث نمی شود که تصور کنیم آنان وجود ندارند.
اکنون در جهان، به خصوص کشورهای توسعه یافته، از نظر قوانین و مقررات و فرهنگ سازی اقدامات قابل توجهی در مورد معلولین صورت گرفته است. این اقدامات به خصوص در مورد ساخت اماکن و فضاهای عمومی و شهری قابل توجه است. در این تحقیق به اقدامات انجام شده در برخی کشورهای پیشرو در این زمینه (آلمان) پرداخته ایم.
در صورت عدم توجه به مشکلات معلولین به خصوص مشکلات حرکتی در محیط های شهری باید توجه کرد که بخش قابل توجهی از جامعه از حضور اجتماعی به عنوان یک نیاز اساسی انسان محروم می شوند. این عامل سبب می شود تا معلولین به علت وجود مشکلات صرفا جسمی، معلول اجتماعی نیز شوند. در حوزه نظام خانوادگی مشکلات یک معلول می تواند مشکلات فراوانی را برای خانواده شخص به وجود آورد. باید خاطر نشان کرد که مشکلات حرکتی معلولین مشترک با گروه های کم توان اجتماعی مانند کودکان و سالخوردگان است و توجه به مشکلات معلولین می تواند کمک شایانی به این گروه ها باشد.
در این تحقیق سعی شده پس از شناخت ویژگی های معلولین از نظر جسمی و روانی به شناخت مشکلات آنها در حوزه حرکت در فضاهای شهری برسیم. برای این کار بهتر دیدم بر روی خیابان امام یزد به عنوان یک مورد فضای شهری که دارای مشکلات فراوانی است، بپردازیم.
در پایان، نتایج این تحقیقی که علاوه بر افزایش درک و آگاهی پژوهنده نسبت به معلولین در جامعه ایران می تواند مورد استفاده دانشجویان و اساتید برنامه ریزی شهری و طراحان قرار گیرد . دیگر سازمان ها مربوط به امور معلولین و هم چنین مسئولین اداره شهرها در حوزه تصمیم سازی و تصمیم گیری نیز می توانند از نتایج حاصل از این تحقیق استفاده کنند.