مقاله روايت شناسي نشانه ها در «افسانه» نيما که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در متن شناسي ادب فارسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) از صفحه ۱۰۹ تا ۱۲۸ منتشر شده است.
نام: روايت شناسي نشانه ها در «افسانه» نيما
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشانه شناسي
مقاله نشانه
مقاله رمزگان
مقاله نقد ساختاري
مقاله روايت
مقاله پاره روايت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غلامحسين زاده غلامحسين
جناب آقای / سرکار خانم: طاهري قدرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي فرزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از شکل گيري نشانه شناسي چند دهه اي بيش نمي گذرد. اين دانش داراي ظرفيت هاي فراواني براي خوانش و نقد آثار ادبي است و اگر به مباحث نقد و تحليل ادبيات نزديک شود، امكانات علمي دقيق تري، از آنچه تاكنون به عنوان نقد ادبي شناخته شده است، در اختيار منتقدان قرار مي دهد. نشانه شناسي، نشانه ها و رمزگان را در چارچوب هايي مشخص و متمايز طبقه بندي مي كند و اين طبقه بندي، ماده خام اوليه اي براي نقد ساختاري متون ادبي خواهد بود. “افسانه” نيمايوشيج، اگرچه اولين شعر غيرسنتي ايران نيست و اگرچه تا رسيدن به قالب اصلي شعر نيمايي هنوز فاصله زيادي دارد، به دليل پاره اي نوآوري ها، بخصوص نوآوري هاي محتوايي، اغلب به  عنوان اولين شعر نو فارسي تلقي مي شود. افسانه در واقع، يکي از نخستين شعرهاي روايي نيما است که از دو روايت كامل و تعدادي پاره روايت تشکيل شده است. در اين تحقيق، جنبه هاي روايي اين منظومه مورد بررسي قرار مي گيرد. ابتدا دو روايت اصلي نشانه شناسي مي شوند، يعني نوع نشانه ها و رمزگان موجود در آن  دو روايت مورد شناسايي و تحليل قرار مي گيرد و سپس با استناد به اين تفكيك، ميزان فراواني و نوع عملکرد آن ها، وضعيت روايي شعر تحليل مي شود.