مقاله روشي براي بهينه سازي لگاريتم تابع درستنمايي جهت تخمين ضرايب مدلهاي پيش بيني تصادفات که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در پژوهشنامه حمل و نقل از صفحه ۲۱۵ تا ۲۲۵ منتشر شده است.
نام: روشي براي بهينه سازي لگاريتم تابع درستنمايي جهت تخمين ضرايب مدلهاي پيش بيني تصادفات
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدل پيش بيني تصادفات
مقاله لگاريتم تابع درستنمايي
مقاله بهينه سازي
مقاله بردار گراديان
مقاله طول گام بهينه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افندي زاده زرگري شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: عامري محمود
جناب آقای / سرکار خانم: ميرابي مقدم محمدحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مدل سازي آماري تصادفات، تخمين دقيق ضرايب مدل به اين دليل که بيان کننده ميزان و چگونگي ارتباط متغير وابسته با هر يک از متغيرهاي مستقل هستند، از اهميت زيادي برخوردار است. براي تعيين اين ضرايب، معمولا يک تابع درستنمايي با استفاده از روشهاي عددي “بردار گراديان”، “شبه نيوتن” و “نيوتن-رافسون” بهينه سازي مي شود که هر يک به ماتريس هسين وابسته بوده و به همين جهت از ضعفهايي نظير کندي روند همگرايي، وابستگي شديد به مقدار اوليه و امکان همگرايي براي يک تابع در نقطه اي به غير از بالاترين قله، برخوردارند.
 در اين مقاله با حذف عبارت ماتريس هسين از معادله طول گام بهينه روش بردار گراديان به کمک تکنيکهاي رياضي، روشي ارايه شده است که ضعفهاي ياد شده را به حداقل رسانده و امکان مناسب تري را براي مدلساز جهت تخمين ضرايب مدلهاي پيش بيني تصادفات فراهم آورده است. يافته هاي حاصل از اجراي اين روش بر روي يک تابع عملکرد ايمني (که با استفاده از داده هاي تصادفات و حجم ترافيک ۱۶۰ قطعه راه شهري در ايران ساخته شده است)، نشان مي دهد که روش پيشنهادي در اجراي فرايند بهينه سازي به نقطه شروع حرکت وابسته نبوده و همچنين همگرايي براي يک تابع درستنمايي را در بالاترين قله ممکن ايجاد مي كند.