مقاله روشي جديد براي تعيين بافر تغذيه براي محيط هاي پروژه با ريسک بالا در روش زنجيره بحراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۸ در نشريه مهندسي صنايع (دانشکده فني دانشگاه تهران) از صفحه ۸۳ تا ۹۴ منتشر شده است.
نام: روشي جديد براي تعيين بافر تغذيه براي محيط هاي پروژه با ريسک بالا در روش زنجيره بحراني
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روش زنجيره بحراني
مقاله بافر تغذيه
مقاله ريسك پروژه
مقاله زمان بندي پروژه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منصوريان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ايرانمنش سيدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: تابش محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين تحقيق، ارايه روشي براي تعيين اندازه بافرهاي تغذيه در برنامه ريزي پروژه به روش زنجيره بحراني در محيط پر ريسک است. مشخصات پروژه و ريسک محيط در فرمول بندي روش به نحوي لحاظ شده است که در محيط هاي كم ريسك، اندازه بافر کوچک تر و در محيط هاي پرريسک، اندازه بافر، بزرگ تر محاسبه شود و همواره ارتباط بين ميزان مصرف بافر تغذيه و مصرف بافر پروژه ناشي از کمبود بافر تغذيه، حفظ شود. اين روش با روش هاي موجود در ادبيات مديريت پروژه، مورد مقايسه قرار گرفته است. اين مقايسه به وسيله استفاده از شبيه سازي روي مجموعه داده “کوليش هارتمن” که از پيچيدگي کافي (تنوع فعاليتها و ارتباطات و منابع در دسترس محدود) برخوردار است انجام شده است. نتايج، نشان مي دهد که هدف فوق الذكر در مورد اندازه بافرها برآورده شده است. لذا همواره حفاظت کافي از زمان اتمام پروژه در مقابل تاخير ها انجام شده و در عين حال، کار در جريان ساخت کم تري خواهيم داشت.