مقاله روش بهينه استخراج DNA ژنومي از غده، ريشه، ساقه و برگ گياه سيب زميني (.Solanum tuberosum L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۵۲۹ تا ۵۳۲ منتشر شده است.
نام: روش بهينه استخراج DNA ژنومي از غده، ريشه، ساقه و برگ گياه سيب زميني (.Solanum tuberosum L)
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استخراج DNA
مقاله پلي ساکاريدها
مقاله ترکيبات پلي فنوليک
مقاله سيب زميني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زنگي ستاره
جناب آقای / سرکار خانم: باباييان جلودار نادعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي تبار سيدكمال
جناب آقای / سرکار خانم: چالوي ويدا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استخراج DNA مطلوب از گياه براي بررسي هاي ژنتيکي از اهميت ويژه اي برخوردار است. استخراج DNA با کيفيت بالا از بافت هاي گياه سيب زميني به علت حضور کربوهيدرات ها، پروتيين ها و ترکيبات بازدارنده اي مانند پلي فنل ها و متابوليت هاي ثانويه ديگر خيلي مشکل مي باشد. اين ناخالصي ها مي توانند اثر منفي يا مخرب بر کيفيت واکنش هايي نظير هضم DNA، تکثيرPCR 1  و کلون کردن DNA داشته باشند. در راستاي حل اين مشكلات روشي موثر و ساده براي استخراج DNA از قسمت هاي مختلف گياه سيب زميني توسعه يافت. در اين روش با افزودن بتامرکاپتواتانول،PVP2  و کلريد سديم با غلظت بالا (۵/۲ مولار) به بافر استخراج، با افزايش مراحل شستشو شامل استفاده از بافرهاي شستشو، کلريد سديم ۵ مولار و کلريد ليتيوم ۸ مولار، ناخالصي ها و ترکيبات رنگي به كمترين حد رسانده شد. نتايج به دست آمده از واکنش زنجيره اي پليمراز نشان داد که DNA هاي استخراج شده از غده، ريشه، ساقه و برگ گياه سيب زميني در مقايسه با ۲ روش ديگر (دلاپورتا، دويل و دويل)، از کيفيت و خلوص بسيار بالاتري برخوردار بودند.