سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس مکانیک سنگ ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدعلی شریف واقعی – کارشناس ارشد دفتر فنی شرکت سایبر – کارگاه کارون ۳
رضا تابان راد – کارشناس ارشد دفتر فنی شرکت سایبر – کارگاه کارون ۳

چکیده:

حفاری فضاهای زیر زمینی با دهانه غیر معمول به ویژه در شرایط ژئومکانیکی نامناسب همواره برای دست اندرکاران این قبیل فعالیتهاناخوشایند است و طراحان نیز تاحد امکان از این شرایط اجتناب می کنند و هر زمان که احداث چنین فضاهایی ناگریز می باشد، لزوما ازروشهای خاص باید بهره برد. از آنجا که بخش ابتدایی تونلهای آبگیر نیروگاه کارون ۳ باید با قطر ۲۱ متر حفر می شدند و از سویی نیز شرایط ژئومکانیکی محدوده نیز بسیار نامناسب بود، اتخاذ روش اجرایی متناسب با شرایط محیط و هندسه طرح را طلب می نمود. روش اجرای به کار رفته به طور خلاصه شامل حفر یک فضای قوسی شکل به ضخامت ۲ متر در تاج تونل و پر کردن آن با بتن طی دو مرحله و سپس حفاری و پر کردن پایه های به ارتفاع ۱۱ متر و به پهنای ۴/۵ متر در دو مرحله بعد بوده است. این مقاله روش اجرای فوق و تجارب حاصله را تشریح می نماید.