سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

قاسم آذریان –
علیرضا مصداقی نیا –
فروع واعظی –
رامین نبی زاده –

چکیده:

در ۳۰ سال گذشته تکنیک های الکتروشیمایی متنوعی برای تجزیه مواد آلی سمی و غیر قابل تجزیه بیولوژیکی برای تصفیه آب و فاضلاب پیشنهاد و ابداع شده است. فقط تعداد کمی از روشهای متداول در ارتباط با الکترولیز آلاینده ها بر روی الکترودها می باشد. این پروسه می تواند توسط هر یک از واکنش های زیر رخ دهد. –واکنش انتقال الکترون به صورت مستقیم به مواد آلی نامطلوب (احیاء) یا از مواد آلی نامطلوب (اکسیداسیون) –واکنش شیمیایی آلاینده ها با عواملی که قبلاً به صورت الکترولیتی تولید شده اند و در محلول باقیمانده اند و در نهایت جذب سطح الکترود می شوند. بیشتر روشهای الکتروشیمیایی بر الکترولیز غیر مستقیم (توسط میانجی ها) بنا نهاده شده اند. در روش اخیر آلاینده های مورد نظر در محلول بوسیله عوامل فعال تولید شده بر روی الکترودها ح ذف می شوند و عوامل فعال می توانند به صورت برگشت پذیر بازیابی شوند یا نشوند. روشهای الکتروشیمیایی توصیف شده در این مقاله برای تجزیه مواد آلی در فاضلاب به ۲ بخش عمده تقسیم می شوند. فرآیندهای الکترولیز مستقیم که شامل روشهای ذیل می باشد. روشهای متداول احیاء اکتدیک و اکسیداسیون آندیک فرآیندهای الکترولیز غیر مستقیم که شامل روشهای ذیل می باشد. –میانجی های اکسیداسیون و احیاء: همانند عواملی که به صورت الکترولیتی تولید شده و برگشت پذیر می باشند. –اکسیدانهای قوی اندیک: همانند عوامل الکترولیتی برگشت ناپذیر ۲Cl, Clo, 3O و ۲Clo –اکسیدانهای قوی کاتدیک: همانند ۲H2O –روشهای متداول جداسازی فاز ا ز قبیل الکتروکواگولاسیون، الکتروفلوتاسیون و ا لکتروفلوکولاسیون