سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: نخستین همایش انجمن جمعیت شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

لادن نوروزی – کارشناسی ارشد مهندسی سیستمهای اقتصادی و اجتماعی و کارشناس دفتر اقتصا

چکیده:

شاخصهایی که با استفاده از آمارهای ثبتی ازدواج و طلاق و آمارهای جمعیتی به دست می آید، نشانگر بروز تحولاتی در وضع زناشویی جمعیت کشور است این امر که معلول تغییرات ساختار جمعیتی فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی است، به تبع خود برساختار جامعه از ابعاد مختلف تأثیر خواهد گذارد. نتایج این تحقیق نشانگر آن است که میزان خالص ازدواج در کشور رو به کاهش و میزان خالص طلاق به خصوص در ۵ سال اخیر رو به افزایش گزارده است کاهش میزان ازدواج در بین روستائیان و افزایش نرخ طلاق درمناطق شهری و افزایش میزان تجرد در بین زنان مشهودتر است. از سوی دیگر افزایش شدید نرخ رشد جمعیت در اوایل دهۀ ۶۰ همراه با وجود اختلاف سنی بین زوجین، عدم تعادلی را در وضعیت افراد آمادۀ ازدواج در سال های آتی ایجاد خواهد کرد. به گونه ای که موقعیت ازدواج در دهۀ پیش رو برای زنان و در دهۀ بعدی برای مردان دچار کاستی خواهد شد. این تحقیق نشان می دهد که بالارفتن سن ازدواج مردان برفاصلۀ سنی آنان با همسربرگزیده شان خواهد افزود و این امر بر ابعاد عدم تعادل فوق الذکر می افزاید بالارفتن سطح تحصیلات زنان و افزایش نرخ مهاجرت مردان جوان از روستا به شهر و به خارج از کشور نیز از دیگر عواملی هستند که بر این عدم تعادل دامن می زنند. افزایش میزان تجرد در بین زنان و بالارفتن نرخ طلاق، بر تعداد خانوارهای زن سرپرست و نیاز زنان به شغل، درآمد و حمایتهای اجتماعی خواهد افزود که ضروری است در تدوین برنامۀ چهارم توسعه توجه خاص به آن مبذول شود.