مقاله روند تغييرات علل عمده مرگ و مير در ايران طي سال هاي ۸۸-۱۳۵۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۸۵ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: روند تغييرات علل عمده مرگ و مير در ايران طي سال هاي ۸۸-۱۳۵۰
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شاخص مرگ و مير
مقاله الگوي مرگ و مير
مقاله شاخص اميد به زندگي
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اماني فيروز
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاده ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: يکي از مولفه هاي مهم در برنامه ريزي هاي مربوط به سلامت هرجامعه، آمار و علل مرگ ومير در آن جامعه است. اين مطالعه به منظور تعيين روند تغييرات الگوي مرگ ومير در ايران طي سال هاي ۸۸-۱۳۵۰ انجام گرديد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي مقطعي اطلاعات مربوط به ۹۷۴۰۶۵۶ متوفي ثبت شده در سازمان ثبت احوال کشوري در فاصله سال هاي ۱۳۵۰ تا ۱۳۸۸ مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. براي آناليز روند تغييرات زماني الگوي کلي مرگ ومير از روش هاي گرافيکي و مقايسه تغييرات روند مرگ وميرهاي ثبتي طي سال هاي مورد بررسي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-13 و روش هاي آمار توصيفي تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد كه ۶۰٫۴ درصد مرگ وميرهاي ثبت شده در نقاط روستايي و ۳۹٫۶ درصد در نقاط شهري بود.۶۱٫۱  درصد مرگ ها در مردان و ۳۸٫۹ درصد در زنان رخ داده بود. شاخص مرگ ومير خام در کشور ايران بر اساس آمارها از ۱۳ نفر به ازاي هر ۱۰۰۰ تولد زنده در سال هاي ۷۵-۱۹۷۰ به رقم ۵ نفر در سال هاي ۱۰-۲۰۰۵ کاهش يافته است. شاخص اميد به زندگي با ۲۸٫۶ درصد افزايش از رقم ۵۵٫۲ سال در سال هاي ۷۵-۱۹۷۰ به رقم ۷۱ سال در سال هاي ۱۰-۲۰۰۵ افزايش يافت.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که شاخص هاي مرگ ومير در ايران در مقايسه با کل دنيا پايين تر بوده و يک کاهش عمومي در مرگ ومير کودکان در کشور ايران طي سه دهه اخير وجود داشته است. همچنين سيستم ثبت مرگ ومير در کشور ايران نسبت به سال هاي قبل بهبود يافته است.