مقاله رويکرد هاي درماني در هپاتيت مزمن B که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فيض از صفحه ۳۳۲ تا ۳۴۴ منتشر شده است.
نام: رويکرد هاي درماني در هپاتيت مزمن B
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رويکرد درماني
مقاله اينترفرون
مقاله داروهاي ضدويروس
مقاله هپاتيت مزمن B

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جمالي رايكا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي درياني ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: هپاتيت مزمن B از شايع ترين بيماري هاي مزمن کبدي مي باشد که عدم تشخيص و درمان به موقع آن منجر به ايجاد عوارض غيرقابل برگشت و تحميل هزينه هاي گزاف درماني مي شود. هدف اين مقاله آشنايي بيشتر خوانندگان با زمان شروع و روش درمان، انواع داروهاي موجود و نيز برخورد مناسب در مواجهه با موارد عدم تحمل دارو، مقاومت دارويي و شکست درمان اوليه در درمان هپاتيت مزمن B مي باشد.
مواد و روش ها: آنچه در پيش رو داريد خلاصه اي از همه گير شناسي، سير باليني و درمان هپاتيت مزمن B مي باشد که برگرفته از آخرين نقطه نظرات محققين مطرح در اين زمينه است. سير مزمن هپاتيت مزمن B بر اساس ميزان سرمي HBV DNA، آلانين آمينو ترانسفراز، HBe Ag و نيز بافت شناسي کبد که نشانه فعاليت سيستم ايمني مبتلايان در مقابل ويروس و ميزان آسيب کبدي هستند به چهار مرحله «تحمل ايمني»، «پاک سازي ايمني»، «ناقلين غيرفعال» و «عود» تقسيم مي شود.
نتايج: شروع درمان بر اساس شواهد مبتني بر وجود آسيب کبدي است. مبتلايان در مرحله ي «تحمل ايمني» و «ناقلين غيرفعال» نياز به درمان نداشته و فقط بايد پيگيري شوند. اين در حالي است که بيماران در مرحله «پاک سازي ايمني» و «عود» نياز به درمان دارند. انتخاب
PEG اينترفرون يا داروهاي خوراکي ضدويروس بر اساس وجود سيروز، ميزان مقاومت دارويي و روش استفاده صورت مي گيرد. عدم تحمل و عوارض دارويي، مقاومت دارويي و شکست درمان اوليه با عود همراه هستند که بايد شناسايي شده و درمان ضدويروس قطع شده و يا تغيير يابد.
نتيجه گيري: با توجه به رشد سريع اطلاعات در زمينه درمان هپاتيت B و توليد داروهاي جديد ضدويروسي، دستور العمل هاي درماني به سرعت در حال تغيير مي باشند. درمان زودرس و صحيح مبتلايان منجر به کاهش عوارض و نيز مرگ و مير ناشي از اين بيماري مي شود.