سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش کیفیت و بهره وری در صنعت برق

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

غلامرضا اصیلی – پژوهشگاه صنعت نفت
عباسعلی قدیریان – پژوهشگاه صنعت نفت
سیدمحمد فرهادی – پژوهشگاه صنعت نفت

چکیده:

تغییرات شگرف در عرصه های مختلف کاری از دوران صنعتی تا عصر دانش جایگاه مدیریت منابع انسانی را با چالش های جدی مواجه نموده است. از طرفی طی دهه گذشته مبنای رقابت در اقتصاد ملی و جهانی از منابع مشهود مانند نفت، معدن و… به منابع غیر مشهود و خلق دارائیهای مبتنی بر داشتن مانند توانمندی در انجام تحقیقات، ثبت مالکیت معنوی، توسعه محصول و فرایند تغییر یافته است. استراتژی اساسی در ماندگاری و بقاء واحدهای منابع انسانی در سازمانها بستگی به درک صحیح، دانش و شناخت کاری و توان حرفه ای مدیر و کارکنان واحدهای منابع انسانی برای مواجهه با شرایط جدید دارد.
سازمان ها برای انجام دادن کار نیازمندند تا به دانش یا وظیفه شغلی کارکنان تکیه نمایند. نگرش سنتی مدیریت پرسنلی صرفا به وظیفه شغلی کارکنان تکیه داشته و معمولا تاکید آن بر کارایی کارکنان بوده و برای سازمان های با ماهیت ثابت، یکنواخت و باتغییرات کم موثر میباشد . تاکید مدیریت منابع انسانی در عصر جدید بر دانش کارکنان می باشد، بابراین تغییر جهت از مدیریت منابع انسانی متکی بر شغل به مدیریت بر داشن کارکنانبا این هدفکه بدانند به چه دانشی نیاز دارند و آنرا بکار ببرند میباشد. تفاوت اساسی این دو نگرش به میزان اثر بخشی دانش کارکنان در فعالیت های محوری سازمان بستگی دارد (دارکر، ۱۹۹۹)
بنابراین اثر بخشی هر یک از کارکنان به میزان دانش، مهارت، وظیفه شغلی، تخصص کاری و … و ترکیب آنها درجهت خلق تکنولوژی جدید و حفظ مزیت رقابتی در سازمان بستگی دارد. ویژگی دیگر رویکرد جدید این است که سازمانها نیازمند این نمی باشندتا برای ایجاد قابلیت سازمانی صرفتا به دانش و مهارت کارکنان خود متکی باشند، بلکه می توانند با بهره گیری از منابع خارج از قلمرو سازمان به رقابت بپردازند . در این مقاله با رویکرد جدید استراتژی های مدیریتی بر سرمایه انسانی و راهکارهای عملی برای ارتقاء جایگاه واحدهای منابع انسانی در کشور ارائه می گردد.