سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

کامران رضایی توابع – مرکز تحقیقات بین المللی همزیستی با کویر دانشگاه تهران – واحد پژوهشی س
لیلا طاهری آزاد – کارشناس ارشد محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس
مریم محمودی – کارشناس ارشد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
احمد یزدان پناه – مرکز تحقیقات بین المللی همزیستی با کویر دانشگاه تهران – واحد پژوهشی ک

چکیده:

کمبود آب در مناطق خشک و نیمه خشکاز یک طرف و استفاده بی رویه و غلط از منابع آب از طرف دیگر، تهدیدی جدی برای توسعه پایدار وحفاظت از محیط زیست تلقی میشود. امروزه مدیریت منابع طبیعی پایه اساس توسعه پایدار بوده و از این دیدگاه مدیریت منابع آب در کشوری مثل ایران که از جمله مناطق خشک و نیمه خشک جهان است، از اهمیت ویژه ای برخوردار است . امروزه مدیریت منابع آب کشور بخاطر خشکسالی های چند سال اخیر با محدودیتهایی رو برو است . بارش سالانه ۲۵۰ میلی متر به نسبت ۷۵۰ میلی متر میانگین بارش جهانی، محدودیت منابع آب شیرین در ایران،استحصال غیر استاندارد، آب های زیر زمینی، عدم توانایی مهار آب های سطحی، افزایش آلودگی منابع آب ناشی از پسابهای خانگی، کشاورزی، صنعتی و …. همچنین نبود برنامه دراز مدت مدیریت منابع آب، مسائل و مشکلات ناشی از نارسایی اقتصادی ومالی، کمبود مراکز تحقیقاتی و مطالعاتی آب و بالاخره عدم وجود بانکهای اطلاعاتی دقیق از امار و ارقام ذخایر،منابع و مصرف آب را شاید بتوان به عنوان چالش های فرا روی مدیریت منابع آب ایران تلقی کرد. در این مطالعه به بررسی موانع و مشکلات در زمینه مدیریت منابع آب در ایران و ارائه راهکارهای مدیریتی (در۹ حوزه مدیریتی شامل: مدیریت تقاضا، مدیریت محیط زیست و تصفیه، مدیریت مهار آب، مدیریت تحقیقمطالعات ابی، مدیریت اقتصادی و منابع مالی آب، مدیریت فناوری، مدیریت مشارکت وجذب سرمایه گذاری بخش خصوصی، مدیریت ارتباطات و مدیریت آمار و اطلاعات) جهت اعمال مدیریت پیوستهمنابع ابی برای حذف این محدودیتها پرداخته شده است.