سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت، دانشجو و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رضا آقایی طوق – سازمان صنایع هوافضا، تهران، ایران، عضو هیئت علمی دانشکدة فنی مهندسی

چکیده:

مهندسی هنر بکارگیری اصول علمی و ریاضی، تجربه، ارزیابی و حضور ذهن برای ساختن اسباب جهت خدمت بهمردم است که در قرن بیستم مزایای زیادی در زمینه های اقتصادی، بهداشت، ایمنی و سلامت عمومی عاید جامعه نموده است . آموزش مهندسی مدرن، پایه و بنیانی برای این مزایا است. دانشگاه های سراسر جهان بایستی بطور فزایندهای توانایی های خود را برای برآورد کردن نیازهای متفاوت دانشکده ها، اساتید، دانشجویان، کارفرمایان بالقوة فارغالتحصیلان خود و معیارها و نیازمندی های خود برای ارزشیابی برنامه های آموزشی اثبات نمایند. در قرن ۲۱ ، ما
یک انفجار دانش را تجربه خواهیم کرد. توسعه و افزایش نوآوریها در علوم مهندسی برای بهره مند کردن چنین جامعهای در جهت هماهنگ کردن نوآوری ها با اکتشافات جدیدی که خود مبنای بسیاری از نوآوری ها میباشد، لازم خواهد بود . برای ادامه د اشتن این بهرهمندیها و مزایا برای جامعۀ قرن ۲۱ ، آموزش مهندسی ناچار خواهد بود تغییرات گسترده ای را تحمل کند . این مقاله استدلال می کند که ما بایستی یک رنسانس مهندسی برپایۀ اصول آموزش مفهومی که تنها پرورش دهندة متخصصین فنی نبوده، بلکه فراهم کنندة رهبری استراتژیک برای جامعۀ فنی و فوق مدرن را برعهده خواهد داشت، بوجود بیاوریم.