سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهنیا هوشیار خواه – کارشناس ارشد رشته مهندسی جنگل
رضا جمشیدی آلاشتی – کارشناس ارشد رشته مهندسی جنگل

چکیده:

تخریب و آتش سوزی جنگلها از مهمترین معضلات محیط زیست است که جوامع مختلف انسانی به صورت گسترده ای تحت تاثیرات آنها هستند. اتش سوزی در جنگلها، سالانه هزاران هکتار از درختان، درختچه ها و گیاهان را طعمه خود می سازد. حریق های مهیب علاوه بر خسارات اقتصادی، آلودگیهای زیست محیطی را نیز بدنبال دارند. هرچند گفته یمشوود آتش درجنگلهااجتناب ناپذیر است، و منافعی را نیز به همراه دارد، ولی تنها مدیریت استراتژیگ آتش میتواند مفید و یا مضر بودن آن را تعیین نماید. اثر مستقیم آتش باعث افزایش مواد معدنی شدن و اسیدیته خاک را کاهش می دهد. در نتیجه ذخیره کلی نیتروژن نیز کاهش یافته و شرایط رطوبتی و دمایی رویشگاه تغییر می کند. اثرات غیر مستقیم آتش بستگی به تغییرات پوشش گیاهی دارد طبق آمارهای اعلام شده از سال ۱۳۷۳ الی ۱۳۸۰ درمنطقه سر جنگلداری ساری ۱۶ فقره اتش سوزی به وقوع پیوسته ، که ۷۵% آنها بر اثر بی توجهی مردم، مسافرین و شکارچیان بوده و بیش از ۹۰ درصد این آتش سوزی ها از نوع سطحی گزارش شده است. در نتیجه این آتش سوزی ها علاوه بر واردشدن خسارتهای بی شمار بر محیط زیست و جنگل خسارتهای مالی سنگین نیز بر کشور تحمیل گردیدکه در صورت انجام پیش بینی های لازم و راهکارهای فنی مناسب امکان جلوگیری از وقوع چنین حوادثی بسیار سهل و آسان می گشت. در این پژوهش با بررسی روند آتش سوزی در جنگل و شرایط تشکیلکنترل آن اقدام به بیان یک استراتژی علمی در جهت پیشگیری از وقوع آن درآینده گردید.