سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کارو سلطان پور –
مسعود رضا حسامی کرمانی –

چکیده:

یکی از روشهای پیش بینی تغییرات اقلیمی استفاده از خروجیهای مدل جهانی اقلیم GCM (Global Climate Models) میباشد. اما بدلیل بزرگ بودن شبکههای مدل GCM این مدلها در مطالعات محلی و منطقهای کارآمد نیستند، اخیرابرای بهبود خروجیهای GCM در مقیاس منطقهای روش ریز مقیاسنمایی آماری مورد استفاده قرار گرفته است. این مطالعه نتایج ریز مقیاس نمایی آماری بارندگی را برای ایستگاه مهرآباد تهران نشان می دهد. ریز مقیاس نمایی آماری انجام شده بر اساس مدلهای ASD (حسامی و همکاران، ۲۰۰۸) و SDSM (ویلبی و همکاران ۲۰۰۷) می باشد. برای ارزیابی کارایی مدلهای ریز مقیاسنمایی ۵ اندیس بارندگی شامل، تعداد روزهای خشک متوالی (CDD)، حداکثر بارش ۳ روزه (R3days)، صدک ۹۰ ام بارش روزانه (PREC90)، مجموع بارش فصلی (RR) و روزهای با بارش بیشتر از ۱۰ میلمتر (RR10) مورد استفاده قرار گرفته است. مقایسه نتایج مدلهای SDSM و ASD نشان میدهد که هر دو مدل نتایج تقریبا یکسانی در برآورد این شاخصها از خود نشان میدهند.