مقاله زاهد تبريزي و غزل غنايي او که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در پژوهشنامه ادب غنايي (زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱۴۹ تا ۱۷۰ منتشر شده است.
نام: زاهد تبريزي و غزل غنايي او
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زاهد تبريزي
مقاله غزليات
مقاله شعر غنايي
مقاله سبک هندي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واثق عباسي عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدي محمدامير
جناب آقای / سرکار خانم: مرادقلي سهيلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ميرزا قاسم فرزند ميرزا محسن تبريزي معروف به زاهد از سخنوران و شاعران نيمه دوم سده يازدهم هجري است که در عهد شاه سليمان صفوي در اصفهان زندگي مي کرده است. تاريخ دقيق ولادت او روشن نيست. نسخه خطي کليات ديوان او شامل: غزليات، قصايد، رباعيات، مثنوي سفينه النجات و منشآت مي باشد. ميرزا طاهر نصرآبادي که از معاصران وي بوده شرح حال و آثار او را در تذکره خويش آورده است. از اشعاري که در مدح و منقبت رسول مکرم اسلام به ويژه حضرت مولي الموحدين علي بن ابي طالب دارد، چنين برمي آيد که وي بر مذهب اماميه اثني عشري بوده است. در غزل هاي شيرين و دلنشين زاهد، رقت احساس، روح غنايي، مضامين بلند و روشن، خيال انگيزي و ديگر ويژگي هاي سبک هندي موج مي زند. بينش ژرف و تخيل قدرتمند زاهد در آفرينش صور خيال به همراه توان احضار واژگان بلورين و مناسب در يک سلسله تـداعي معاني پر رمز و راز بي نظير است.
غزل هاي پخته و سنجيده زاهد كه با معاني رنگارنگ، مضامين دلاويز و تصاوير شوق انگيز درهم آميخته است گاهي به يك تابلوي نقاشي و يا يك قطعه موسيقي مي ماند. با توجه به اين که نسخه هاي خطي ديوان زاهد تبريزي به جامعه ادبي معرفي نشده، اين مقاله بر آن است تا زاهد و شعر غنايي او را به دوستداران و پژوهندگان ادب فارسي معرفي نمايد.