سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس سد‌سازی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی قنبری – دانشجوی دکتری دانشگاه صنعتی امیرکبیر -مهندسین مشاور قدس نیرو

چکیده:

هسته رسی سدهای خاکی و سنگریزه ای محیطی است که در آن دو فاز جامد و مایع در تقابل قرار می گیرند. افزایش بیش از حد فشارآب موجود در ترکها باعث ایجاد و گسترش ترک خوردگی در توده رسی می گردد. این فرآیند به نام شکست هیدرولیکی نامگذاری شده و یکی از خطرناکترین پدیده های خرابی در سدهای خاکی می باشد. نتایج این نوشتار حاکی از آن است که غالبا فرآیندهایی که منجر به خرابی سد در اثر شکست هیدرولیکی می شوند در جریان ساخت و آبگیری اولیه مخزن بروز می کنند و بنابراین محتمل ترین زمان وقوع شکست هیدرولیکی برای سدهای خاکی اولین آبگیری از سد می باشد. مطالعه موارد وقوع شکست هیدرولیکی در سدهای خاکی همین نظر را تایید می کند. خطر وقوع شکست هیدرولیکی وقتی که مخزن سد با سرعت بالایی آبگیری می شود به مراتب بیشتر از حالتی است که آبگیری با سرعت پایینی انجام شود. بر اساس نتایج این نوشتار بعد از آبگیری اولیه احتمال وقوع شکست هیدرولیکی بسیار ضعیف می باشد.