مقاله زمان و روايت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در نقد ادبي از صفحه ۱۲۳ تا ۱۴۴ منتشر شده است.
نام: زمان و روايت
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زمان
مقاله روايت
مقاله ترتيب
مقاله ديرش
مقاله بسامد
مقاله سخن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي پور قدرت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از مسايل مهمي که در نظريه ساختارگرايي بدان پرداخته شده، رابطه ميان زبان و روايت و چگونگي تبلور زمان در روايت است. از منظر برخي فيلسوفان، همچون پل ريکور، فهم زمان به گونه اي تجريدي بسيار مشکل است؛ اما يکي از راه هايي که باعث ملموس و عيني شدن اين امر انتزاعي مي شود، کنش روايت است. به طورکلي بر مبناي تحليل ساختارگرايان، به ويژه بارت و ژرار ژنت، زمان يکي از مولفه هاي اصلي پيشبرد هر روايت است که به همراه عليت، خط داستان را به پيش مي برد؛ به علاوه هر متن روايي داراي دو زمان است: يکي زمان دال روايت (يعني مقدار زمان خوانش متن روايي) و ديگر زمان مدلول (يعني مقدار زمان رخدادهاي داستان). ساختارگرايان، به ويژه ژنت، درخصوص زمان «در» روايت سه مسئله را مطرح کرده اند: ۱٫ ترتيب: چگونگي نظم و توالي و آرايش رخدادها در سخن روايت؛ ۲٫ ديرش: مناسبات ميان طول زمان داستان و زمان سخن يا دال روايت؛ ۳ بسامد: شمار دفعاتي که رخدادي روي مي دهد و شمار دفعاتي که آن رخداد نقل و روايت مي شود. علاوه بر اين ها، در پايان مقاله، انواع روابط ميان زمان روي دادن رخدادها در داستان و زمان نقل و روايت آن ها از جانب راوي هم توصيف شده است.