مقاله زمينه گرايي معرفتي و سمانتيک جملات معرفتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در پژوهشنامه فلسفه دين (نامه حكمت) از صفحه ۳۵ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: زمينه گرايي معرفتي و سمانتيک جملات معرفتي
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زمينه گرايي معرفتي
مقاله سمانتيک جملات معرفتي
مقاله مولفه هاي بيان نشده
مقاله دانستن
مقاله شروط صدق
مقاله سمانتيک
مقاله جملات معرفتي
مقاله معناي گوينده
مقاله اظهار
مقاله دلالت هاي کنايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: همتي مقدم احمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه گرايي معرفتي ديدگاهي جديد در معرفت شناسي است که انگيزه ظهور آن، تلاش براي حل مساله شک گرايي بوده است. اين ديدگاه، اگر چه در حوزه معرفت شناسي ظهور کرده و ادعاي حل يکي از قديمي ترين مسايل آن را دارد، در واقع آموزه اي سمانتيکي است. زمينه گرايي معرفتي ديدگاهي درباره شروط صدق جملات معرفتي است؛ جملاتي مانند «S مي داند که P» و «S نمي داند که P». اين ديدگاه، به نوعي چرخش زباني در معرفت شناسي است. زمينه گرا قصد دارد با استفاده از معنا و سمانتيک جملات معرفتي، مسايل معرفت شناسي را حل کند. در اين مقاله، يکي از مباني سمانتيکي زمينه گرايي – يعني استاندارد معرفتي به عنوان مولفه بيان نشده را بررسي خواهيم کرد و نشان خواهيم داد که ادعاي سمانتيکي آن ها، در بهترين حالت محل مناقشه خواهد بود.