سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

علی یدقار – مدیر عامل شرکت پتروپارس ایران
مسعود تدین – سرپرست برنامه ریزی و کنترل پروژه
تورج اعتماد – کارشناس برنامه ریزی و کنترل پروژه

چکیده:

بازیگران جهانی برای تحرک بخشیدن به رونق اقتصادی خود ، نیازمند منابع انرژی هستند. مطالعات مختلف نشان می دهد منابع هیدروکربوری تا سال ۲۰۵۰ همچنان به عنوان عمده ترین منابع انرژی باقی خواهند ماند. بررسی روند منابع هیدروکربوری و توزیع جغرافیایی آنها نشان می دهد، تا افق ۲۰۲۵ میلادی تنها پنج کشور حوزه خلیج فارس (ایران، عربستان سعودی، کویت، عراق و امارات متحده عربی) به عنوان عمده ترین تولیدکنندگان نفت و کشورهای روسیه، ایران، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، پنج تولیدکننده اصلی گاز در آن زمان خواهند بود. جایگاه صنعت نفت در سند چشم انداز جمهوری اسلامی ایران – در سال ۱۴۰۴ ه.ش. و توانش پایه ای انرژی کشور ما ، محوریت اقتصاد انرژی در توسعه سرزمین ، بقای ذخایر نفت با عمر ۹۷ سال ، استمرار ذخایر گاز تا چند صده و موقعیت ویژه ژیواقتصادی، ژیوپلتیک و ژیواستراتژیک ایران، اثرگذاری و ایفای نقش مناسب تر در مدیریت منطقه ای انرژی را الزام آور میسازد. تبیین این نقش و جایگاه ، به زمینه ها و اهرم هایی نیازمند است . اجرای صحیح پروژه های صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و طراحی و مدیریت یکپارچه پروژه، یکی از راهکارهای اصلی (پایه ای) محسوب می گردد. سیستم یکپارچه مدیریت پروژه ، زیربنا و رکن اصلی اجرای موفق پروژه های صنایع انرژی بر مبنای هزینه، زمان، کیفیت و راندمان است . سیستم MS-OGIP بطور مستقیم بر اهداف پروژه، فرآیندها، منابع و نتایج کلیدی عملکرد پروژه تاثیر گذاشته و زمین هساز معیارهای مذکور از معیارهای ۹ گانه PEM خواهد بود.