سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مقاوم سازی لرزه ای

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شهاب الدین عصاره – کارشناس عمران و کارشناس ارشد مرمت سازمان میراث فرهنگی وگردشگری

چکیده:

زمین لرزه ویرانگر ۵ دی ماه ۱۳۸۲ در شهر تاریخی و کویری بم موجب بروز تلفات انسانی، ویرانی و خسارات عظیم به میراث فرهنگی گردید، شاید این حادثه مانند یک شوک عظیم بیش از پیش کارشناسان و دست اندرکاران را به فکر راهکارهائی جهت کاهش خسارات احتمالی در هنگام زلزله علی الخصوص در بناهای تاریخی فروبرد و از آن تاریخ تاکنون در نقاط و سازمان های مختلف کارهائی صورت گرفته است . در این مقوله هدف اصلی پیشنهاد مسیری است در جهت تقلیل آسیبها. در یک جمله می توان اینطور بیان نمود که با بازرسی قبلی و مقاوم سازی ساده نقاط ضعف می توان تا حد قابل ملاحظ های از آسی بها کاست. اما نکته اینجاست که شناخت این نقاط ضعف و رفتار خاص بناها در شرایط بحرانی در بناهای تاریخی بدون شناخت کامل اثر امکان پذیر نیست .