مقاله زنان و سير و سلوك عرفاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش هاي ادب عرفاني (گوهر گويا) از صفحه ۲۱ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: زنان و سير و سلوك عرفاني
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زنان صوفي
مقاله سير و سلوك عرفاني
مقاله عرفان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زيني مهري
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي پندري يداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عرفان شيوه اي از زندگي عارفانه است كه در آن، ارتباط بين عابد و معبود يا خالق و مخلوق از طريق طي مقامات معنوي و گذراندن مراحل سلوك عرفاني ميسر مي گردد. در فرهنگ اسلامي، عرفان حالت دريافت شهودي، قلبي و اشراقي و راهي براي وصول به حقيقت، با تاكيد بر كشف و شهود و رياضت و تزكيه نفس است. در نگرش عارفانه كه اساس آن دين محوري است، به گواهي شواهد تاريخي متعدد، مفهوم فراجنسيتي مشاهده مي شود و ناديده انگاري تاريخي زنان در چنين نگرشي نامفهوم مي نمايد.
در جامعه مردمدار كه زنان كمتر از مردان، امكان حضور در عرصه هاي اجتماعي، اقتصادي، ديني و سياسي را داشته اند و معمولا از متن به حاشيه رانده شده اند، طبيعي است كه ورود زنان به سلك عارفان و طي مراحل كمال عرفاني با دشواري هاي متعدد صورت گرفته است؛ اما سرانجام زنان به طي مراحل سلوك عرفاني راه يافته و در بسياري موارد گوي سبقت را از مردان ربوده اند.
اين مقاله با بررسي تاريخي سرگذشت زنان عارف و چگونگي ورود آنان به سلك عارفان، به اين نتيجه مي رسد كه عواملي چند در راه يابي زنان به سلوك عرفاني از اهميت برخوردار بوده است كه مهمترين آنها رابطه خويشاوندي است.
در قرون اوليه تصوف، زنان بـه صورت مريدان غيررسمي در خانقاه ها در جمع عارفان حضور داشته اند و از طريق خدمت به صوفيان و تامين هزينه هاي خانقاه ها تحت عنوان «خيرات و مبرات» و… نقش حمايت كنندگي داشته اند و در بعضي فرقه ها نيز تنها به شركت در مجالـس وعظ و گاهي روايت حديث بسنـده مي كرده اند؛ اما اندك اندك مراحل سلوك عرفاني را طي نموده، به تربيت مريدان، برگـزاري مجالس وعظ، رهبـري خانقاه ها، اجـراي مراسـم سماع، همکاري و همياري از طريق تشکيلات فتيان و… پرداخته انـد و بعضي حتي به مقـام وليه اللهي نيز دست يافته اند. همچنين به نظر مي رسد تفاوت مشرب ها و طريقت هاي عرفاني، باعث ايجاد تفاوت نگرش ها و اختلاف در شيوه هاي عارفانه زنان بوده است.